Storythai

เมื่อคืนฝันอะไรไม่รู้สนุกชะมัดเลย ได้เป็นถึงแม่ทัพทำศึกช่วยรบกับชาวบ้าน ตู้มต้ามกันทั้งคืน ตื่น 2-3 รอบก็กลับไปฝันต่อเรื่องเดิมแบบนั้น กว่าจะมารู้สึกตัวอีกที แสงสว่างก็แยงตาเรียบร้อยแล้ว ก็จะอะไรอีกหล่ะ "สายหน่ะสิ" ถึงที่ทำงานเกือบ 9 โมง พนักงานดีเด่นปีนี้จะหนีไปไหน...

โต๊ะทำงานเปลี่ยนคอมพิวเตอร์ใหม่แล้ว ได้มาตั้งแต่เมื่อวันก่อน ยังเห่อๆ อยู่เลย หลังจากตบตีแย่งชิงกับคนในกลุ่มมา สุดท้ายก็ได้มาประดับบารมีซะหน่อย เป็นคอมพิวเตอร์ของ DELL ประมวลผลด้วย Intel Core 2 Duo อะฮ้า! เร็วชะมัดเลยวุ้ย เล่นเน็ตได้ปรู้ดปร้าดหล่ะทีนี้ เครื่องรุ่นเก่าเทียบไม่ติดเลย แถมด้วยจอ LCD บางเฉียบ ที่ Office อื่นๆ เค้าเปลี่ยนไปหมดแล้วมั้ง ที่นี่เพิ่งมาเปลี่ยน แถมเปลี่ยนเป้วย คนไม่ได้ก็เครียดต่อไปกับ win2000 กับเครื่องรุ่นเก่าๆ อ้อ! มี DVD Writer ด้วยนะ คราวนี้จะหาทางลง PS กันหน่อยหล่ะ...แฮ่ม!

ด้านหน้าตึกที่ทำงาน เค้าประดับประดาไฟกันสวยเชียว เนื่องในวันแม่นี่แหละ มีจัดพระบรมฉายาลักษณ์อย่างอลังการเลย ต้นไม้ก็ประกับไฟดวงเล็กๆ ห้อยระย้าเชียว นึงถึงบรรยากาศช่วงปีใหม่เลย จัดคล้ายๆ กันนี่แหละ วันหลังจะหยิบกล้องมาถ่ายซะหน่อย...

พรุ่งนี้ไอ้หมูอ้วนก็กลับบ้านแล้ว ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 วันแหนะ ดูเหมือนยาวนานชะมัดสำหรับคนที่แทบจะไม่เคยอยู่ห่างกันอย่างเรา 2 คน แต่เอาเถอะ นึกให้มันแป๊บเดียว มันก็คงจะแป๊บเดียวมั้ง ตอนเย็นแวะไปซื้อขนมไหว้พระจันทร์ เอาไว้ฝากไปไหว้แม่ด้วย ห้ามแอบกินกลางทางนะ! ก่อนกลับพาไปนั่งกินผัดีย์ เจ้าอร่อย(และไฮโซของแถวนี้) คนละจาน...

ไอ้หมูอ้วนจะผิดหวังพี่มั้ย กับทุกวันนี้ของเรา ที่พี่หาโน่น ซื้อนี่ อย่างที่เราต้องการไม่ได้ พี่ก็นึกเสียใจนะ ที่ทำให้หนูมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ไม่ได้ สัญญาว่าจะดูแลหนูให้ดีที่สุดนะ

บอยด์ (ง่วงนอน)

ปล. 1-2 อาทิตย์มานี้ รู้สึกว่าตาตัวเองพร่าๆ ผิดปกตินะ หวังว่าเพียงแค่คิดไปเองนะ เฮ้อ!!

เมื่อคืนฝันอะไรไม่รู้สนุกชะมัดเลย ได้เป็นถึงแม่ทัพทำศึกช่วยรบกับชาวบ้าน ตู้มต้ามกันทั้งคืน ตื่น 2-3 รอบก็กลับไปฝันต่อเรื่องเดิมแบบนั้น กว่าจะมารู้สึกตัวอีกที แสงสว่างก็แยงตาเรียบร้อยแล้ว ก็จะอะไรอีกหล่ะ "สายหน่ะสิ" ถึงที่ทำงานเกือบ 9 โมง พนักงานดีเด่นปีนี้จะหนีไปไหน...

โต๊ะทำงานเปลี่ยนคอมพิวเตอร์ใหม่แล้ว ได้มาตั้งแต่เมื่อวันก่อน ยังเห่อๆ อยู่เลย หลังจากตบตีแย่งชิงกับคนในกลุ่มมา สุดท้ายก็ได้มาประดับบารมีซะหน่อย เป็นคอมพิวเตอร์ของ DELL ประมวลผลด้วย Intel Core 2 Duo อะฮ้า! เร็วชะมัดเลยวุ้ย เล่นเน็ตได้ปรู้ดปร้าดหล่ะทีนี้ เครื่องรุ่นเก่าเทียบไม่ติดเลย แถมด้วยจอ LCD บางเฉียบ ที่ Office อื่นๆ เค้าเปลี่ยนไปหมดแล้วมั้ง ที่นี่เพิ่งมาเปลี่ยน แถมเปลี่ยนเป้วย คนไม่ได้ก็เครียดต่อไปกับ win2000 กับเครื่องรุ่นเก่าๆ อ้อ! มี DVD Writer ด้วยนะ คราวนี้จะหาทางลง PS กันหน่อยหล่ะ...แฮ่ม!

ด้านหน้าตึกที่ทำงาน เค้าประดับประดาไฟกันสวยเชียว เนื่องในวันแม่นี่แหละ มีจัดพระบรมฉายาลักษณ์อย่างอลังการเลย ต้นไม้ก็ประกับไฟดวงเล็กๆ ห้อยระย้าเชียว นึงถึงบรรยากาศช่วงปีใหม่เลย จัดคล้ายๆ กันนี่แหละ วันหลังจะหยิบกล้องมาถ่ายซะหน่อย...

พรุ่งนี้ไอ้หมูอ้วนก็กลับบ้านแล้ว ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 วันแหนะ ดูเหมือนยาวนานชะมัดสำหรับคนที่แทบจะไม่เคยอยู่ห่างกันอย่างเรา 2 คน แต่เอาเถอะ นึกให้มันแป๊บเดียว มันก็คงจะแป๊บเดียวมั้ง ตอนเย็นแวะไปซื้อขนมไหว้พระจันทร์ เอาไว้ฝากไปไหว้แม่ด้วย ห้ามแอบกินกลางทางนะ! ก่อนกลับพาไปนั่งกินผัดีย์ เจ้าอร่อย(และไฮโซของแถวนี้) คนละจาน...

ไอ้หมูอ้วนจะผิดหวังพี่มั้ย กับทุกวันนี้ของเรา ที่พี่หาโน่น ซื้อนี่ อย่างที่เราต้องการไม่ได้ พี่ก็นึกเสียใจนะ ที่ทำให้หนูมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ไม่ได้ สัญญาว่าจะดูแลหนูให้ดีที่สุดนะ

บอยด์ (ง่วงนอน)

ปล. 1-2 อาทิตย์มานี้ รู้สึกว่าตาตัวเองพร่าๆ ผิดปกตินะ หวังว่าเพียงแค่คิดไปเองนะ เฮ้อ!!

ทำดีได้ไม่กี่วัน กับเรื่องไปทำงานเช้า เอ๊ะ! ไม่สิ เรียกว่าไปทำงานทันก็พอแล้วมั้ง เข้าถึงวันที่ 5 ของการทำงาน ดีแตกจนได้ สายจนตัดสินใจไม่ลงเวลาเข้าทำงานเลย แวะซื้อน้ำ 1-2 อย่าง แล้วขึ้นตึกทำงานทันที...

มองเห็นงานเริ่มเยอะขึ้นอีกแล้วแฮะ เผลอแป๊บเดียว งานค้างแตะเลข 30 อีกแล้ว น้อยๆ ได้อยู่ไม่กี่วันเอง แต่เอาเหอะ เคลียร์แป๊บเดียวก็น่าจะทัน วันนี้มีประชุมเรื่องงาน World Watch '2007 กันอีกด้วย งานที่ต้องออกบัตรเครดิตวงเงินสูงๆ ให้บรรดาผู้มีอันจะกินทั้งหลายมั้ง ยังไม่ได้ฟังรายละเอียดเลย พักเที่ยงก็รีบออกมาก่อน...

วันนี้มีงานแถลงข่าวสื่อมวลชน กับหนังเรื่อง "สายลับจับบ้านเล็ก" ของค่าย GTH ที่ตึกแกรมมี่ ไปกับกลุ่ม "เพื่อนสนิท"... 'น้าดำ' มาแจ้งข่าวตอนไหนไม่รู้ เหลือบไปเห็นบอร์ดเพื่อนสนิทเมื่อวาน เลยตัดสินใจไป คิดแบบเข้าข้างตัวเองว่าลางานซะบ้างก็ดี นึกถึงช่วง 4-5 เดือน ที่ผ่านมา คนอื่นเล่นผลัดกันลาซะเราอ่วมเลย 1-2 เดือนมานี้เลยขอลาเอาคืนมั่ง ไม่ว่ากันนะ...

สาบานได้ว่าไม่เคยมาตึกแกรมมี่เลยนะ หลังจากกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง หยิบกล้องติดเลนส์ตัวเล็ก(ตามเคย) มาขึ้นรถไฟฟ้า bts ที่หมอชิต รู้แน่ๆ ว่าต้องลงที่อโศก แล้วต่อมอเตอร์ไซด์รับจ้างเอาไม่ยากอะไร ลองเข้าจริงๆ ก็ตามนั้นนะ มองจากปากทางอโศกก็เห็นๆ ไม่ไกลเท่าไหร่ จะเดินเอาก็เกรงใจ มอ'ไซด์ก็ 10 บาทเองน่า...

คนอื่นเค้ามากันก่อนหน้าเราเยอะแล้ว เรามาพอดีเวลา ก็นัดบ่าย 2 ครึ่งนี่หน่า ไม่ผิดนะ แฮ่ๆๆ แลกบัตรขึ้นชั้น 21 แล้วลุยเล้ยยยย!

ส่วนใหญ่เป็นสื่อทั้งนั้นแหละหนาตาทีเดียว มีของว่างเครื่องดื่มบริการด้วย แต่เราไม่ได้ลอง ก่อนไปเล่นข้าวกะเพราไข่ดาวซะพุงป่องอยู่ ไม่กล้าต่อหรอก เข้าไปรอด้านในดีกว่า ได้ที่นั่งซะบนสุดเชียว แต่ตรงกลาง เครียดสิ ไม่มีเลนส์เทเล เอาว่ะ แค่บรรยากาศก็ยังดี...

งานเริ่มประมาณบ่าย 3 โมงกว่าๆ เริ่มด้วย วีทีอาร์ของผู้กำกับ พี่เอส คมกฤษ นิดหน่อย มีดีเจเชาเชา มาเป็นพิธีกรดำเนินงาน เน้นฮาเข้าว่า ตามด้วย Teaser ของหนัง และถึงตอนสำคัญ บรรดานักแสดงออกมาแสดงคล้ายๆ ละครเวทีสั้นๆ ทั้งซันนี่,พีค,แจ๊ค,โอปอล และเจ้าริชาร์ด หมารางวัลจากเทศกาลหนังเมืองคานส์(มะหมา 4 ขาครับ) ที่เล่นเรื่องนี่ด้วย เรียกเสียงฮา และเสียงกรี้ดได้เป็นระยะ ตามด้วยการสัมภาษณ์นักแสดง และผู้กำกับตบท้ายตามสูตร และปิดท้ายการแถลงข่าวจริงๆ ด้วยมิวสิควีดิโอ เพลง 'คนของเธอ' เพลงเก่าของพี่แมว จิรศักดิ์ ที่เชื่อว่าต้องฮิตแน่ๆ เสียงร้องของซันนี่ด้วยนะ และสุดท้ายจริงๆ กับตัวอย่างหนัง แต่อันหลังเราเคยผ่านตามาแล้ว ที่หน้าเวปสายลับด็อทคอม...

ส่วนตัวชอบมิวสิคอันนี้จริงๆ ทำออกมาใสๆ แต่ดีเกินคาดจริงๆ ใครจะว่ายังไงก็ช่างเหอะ ตอนช่วงท้ายๆ เพลง อินจนน้ำตาเกือบหยด อึ้งเลย ตัวซันนี่ยังคงถ่อมตัวเรื่องการร้องเพลงอยู่ดี แต่เราว่าก็โอนะ ลดคีย์ลงตั้งเยอะแล้วนี่ จบงานมีถ่ายรูปหมู่ และให้สัมภาษณ์กับสื่อตามอัธยาศัย...

แอบไปฟังสัมภาษณ์มานิดหน่อย ซันนี่ก็ยังเป็นซันนี่วันยังค่ำ เราแอบอิจฉาความเป็นตัวเค้าเองนี่หละ ตอบโน่นนี่ตรงๆ ตอบได้ก็ตอบ ตอบไม่ได้ก็ไม่ มึงจะทำไมกะชีวิตกู แทรกด้วยอารมณ์กวนๆ ไม่สงสัยเลยว่าคนรอบข้างเราหลายๆ คน ถึงชอบผู้ชายที่ไม่ค่อยมีผลงานซักเท่าไหร่คนนี้กันจัง ส่วนน้องพีคโพสท่าเก่งมากๆ น่ารักเหลือเกิน เคยอ่านเจอสัมภาษณ์ของพี่เอส ว่าหายากมากกับคนมารับบทเป็น 'น้ำปั่น' ในเรื่อง แคสฯกันเป็นร้อยๆ คน พี่เค้าอยากได้ผู้หญิงที่คนเห็นครั้งแรกจะต้องหลงรักได้ทันที ซึ่งน้องพีคก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ขอถ่ายรูปก็ง่าย เป็นกันเอง ไม่มีเขินกล้องเลย กว่าจะกลับก็ 5 โมงเย็นโน่นเลย...

ลงลิฟท์มาพร้อม ชิน ชินวุฒิ..."ฉันโกหกเธอออออ......อันที่จริงอยากให้เธอสนใจ....ฉันโกหกเธออออ....อันที่จริงไม่อยากให้เธอใกล้ใคร...บลาๆๆ

ขากลับติดรถน้าดำมาลงที่เซ็นทรัลลาดพร้าว...

นั่งรถเมล์แวะไปหาไอ้หมูอ้วนที่แบ๊งค์อีกที วันนี้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเลยเนอะ ฝนเริ่มปรอยๆ ลงมาแล้ว พาหมูอ้วนนั่งกินก๋วยจั๊บที่อนุสาวรีย์ก่อนส่งเข้าห้อง แอบน้อยใจพี่หล่ะสิที่ไม่พาไปด้วย แหม! ก็กลัวคนเยอะพาเข้าไม่ได้นี่หน่า ไม่ว่ากันนะ คิดถึงหมูอ้วนทั้งวันนั่นแหละ รู้มั้ย!

บอยด์ (กับกล้องที่แบตหมด)

ปล.1 ยังไงไม่พลาดแน่นอนกับหนังเรื่องนี้ พล็อตมันโดนจริงๆ ไว้วันหลังจะเล่าเรื่องนี้แบบละเอียดนะ
ปล.2 รายการทาง TV มีแต่เกี่ยวกับวันแม่ๆๆๆๆ ยังไม่รู้จะเอาอะไรให้ ทำอะไรให้เลย เฮ้อ! กดดัน

เมื่อคืนฝันอะไรไม่รู้สนุกชะมัดเลย ได้เป็นถึงแม่ทัพทำศึกช่วยรบกับชาวบ้าน ตู้มต้ามกันทั้งคืน ตื่น 2-3 รอบก็กลับไปฝันต่อเรื่องเดิมแบบนั้น กว่าจะมารู้สึกตัวอีกที แสงสว่างก็แยงตาเรียบร้อยแล้ว ก็จะอะไรอีกหล่ะ "สายหน่ะสิ" ถึงที่ทำงานเกือบ 9 โมง พนักงานดีเด่นปีนี้จะหนีไปไหน...

โต๊ะทำงานเปลี่ยนคอมพิวเตอร์ใหม่แล้ว ได้มาตั้งแต่เมื่อวันก่อน ยังเห่อๆ อยู่เลย หลังจากตบตีแย่งชิงกับคนในกลุ่มมา สุดท้ายก็ได้มาประดับบารมีซะหน่อย เป็นคอมพิวเตอร์ของ DELL ประมวลผลด้วย Intel Core 2 Duo อะฮ้า! เร็วชะมัดเลยวุ้ย เล่นเน็ตได้ปรู้ดปร้าดหล่ะทีนี้ เครื่องรุ่นเก่าเทียบไม่ติดเลย แถมด้วยจอ LCD บางเฉียบ ที่ Office อื่นๆ เค้าเปลี่ยนไปหมดแล้วมั้ง ที่นี่เพิ่งมาเปลี่ยน แถมเปลี่ยนเป้วย คนไม่ได้ก็เครียดต่อไปกับ win2000 กับเครื่องรุ่นเก่าๆ อ้อ! มี DVD Writer ด้วยนะ คราวนี้จะหาทางลง PS กันหน่อยหล่ะ...แฮ่ม!

ด้านหน้าตึกที่ทำงาน เค้าประดับประดาไฟกันสวยเชียว เนื่องในวันแม่นี่แหละ มีจัดพระบรมฉายาลักษณ์อย่างอลังการเลย ต้นไม้ก็ประกับไฟดวงเล็กๆ ห้อยระย้าเชียว นึงถึงบรรยากาศช่วงปีใหม่เลย จัดคล้ายๆ กันนี่แหละ วันหลังจะหยิบกล้องมาถ่ายซะหน่อย...

พรุ่งนี้ไอ้หมูอ้วนก็กลับบ้านแล้ว ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 วันแหนะ ดูเหมือนยาวนานชะมัดสำหรับคนที่แทบจะไม่เคยอยู่ห่างกันอย่างเรา 2 คน แต่เอาเถอะ นึกให้มันแป๊บเดียว มันก็คงจะแป๊บเดียวมั้ง ตอนเย็นแวะไปซื้อขนมไหว้พระจันทร์ เอาไว้ฝากไปไหว้แม่ด้วย ห้ามแอบกินกลางทางนะ! ก่อนกลับพาไปนั่งกินผัดีย์ เจ้าอร่อย(และไฮโซของแถวนี้) คนละจาน...

ไอ้หมูอ้วนจะผิดหวังพี่มั้ย กับทุกวันนี้ของเรา ที่พี่หาโน่น ซื้อนี่ อย่างที่เราต้องการไม่ได้ พี่ก็นึกเสียใจนะ ที่ทำให้หนูมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ไม่ได้ สัญญาว่าจะดูแลหนูให้ดีที่สุดนะ

บอยด์ (ง่วงนอน)

ปล. 1-2 อาทิตย์มานี้ รู้สึกว่าตาตัวเองพร่าๆ ผิดปกตินะ หวังว่าเพียงแค่คิดไปเองนะ เฮ้อ!!

ทำดีได้ไม่กี่วัน กับเรื่องไปทำงานเช้า เอ๊ะ! ไม่สิ เรียกว่าไปทำงานทันก็พอแล้วมั้ง เข้าถึงวันที่ 5 ของการทำงาน ดีแตกจนได้ สายจนตัดสินใจไม่ลงเวลาเข้าทำงานเลย แวะซื้อน้ำ 1-2 อย่าง แล้วขึ้นตึกทำงานทันที...

มองเห็นงานเริ่มเยอะขึ้นอีกแล้วแฮะ เผลอแป๊บเดียว งานค้างแตะเลข 30 อีกแล้ว น้อยๆ ได้อยู่ไม่กี่วันเอง แต่เอาเหอะ เคลียร์แป๊บเดียวก็น่าจะทัน วันนี้มีประชุมเรื่องงาน World Watch '2007 กันอีกด้วย งานที่ต้องออกบัตรเครดิตวงเงินสูงๆ ให้บรรดาผู้มีอันจะกินทั้งหลายมั้ง ยังไม่ได้ฟังรายละเอียดเลย พักเที่ยงก็รีบออกมาก่อน...

วันนี้มีงานแถลงข่าวสื่อมวลชน กับหนังเรื่อง "สายลับจับบ้านเล็ก" ของค่าย GTH ที่ตึกแกรมมี่ ไปกับกลุ่ม "เพื่อนสนิท"... 'น้าดำ' มาแจ้งข่าวตอนไหนไม่รู้ เหลือบไปเห็นบอร์ดเพื่อนสนิทเมื่อวาน เลยตัดสินใจไป คิดแบบเข้าข้างตัวเองว่าลางานซะบ้างก็ดี นึกถึงช่วง 4-5 เดือน ที่ผ่านมา คนอื่นเล่นผลัดกันลาซะเราอ่วมเลย 1-2 เดือนมานี้เลยขอลาเอาคืนมั่ง ไม่ว่ากันนะ...

สาบานได้ว่าไม่เคยมาตึกแกรมมี่เลยนะ หลังจากกลับไปเปลี่ยนชุดที่ห้อง หยิบกล้องติดเลนส์ตัวเล็ก(ตามเคย) มาขึ้นรถไฟฟ้า bts ที่หมอชิต รู้แน่ๆ ว่าต้องลงที่อโศก แล้วต่อมอเตอร์ไซด์รับจ้างเอาไม่ยากอะไร ลองเข้าจริงๆ ก็ตามนั้นนะ มองจากปากทางอโศกก็เห็นๆ ไม่ไกลเท่าไหร่ จะเดินเอาก็เกรงใจ มอ'ไซด์ก็ 10 บาทเองน่า...

คนอื่นเค้ามากันก่อนหน้าเราเยอะแล้ว เรามาพอดีเวลา ก็นัดบ่าย 2 ครึ่งนี่หน่า ไม่ผิดนะ แฮ่ๆๆ แลกบัตรขึ้นชั้น 21 แล้วลุยเล้ยยยย!

ส่วนใหญ่เป็นสื่อทั้งนั้นแหละหนาตาทีเดียว มีของว่างเครื่องดื่มบริการด้วย แต่เราไม่ได้ลอง ก่อนไปเล่นข้าวกะเพราไข่ดาวซะพุงป่องอยู่ ไม่กล้าต่อหรอก เข้าไปรอด้านในดีกว่า ได้ที่นั่งซะบนสุดเชียว แต่ตรงกลาง เครียดสิ ไม่มีเลนส์เทเล เอาว่ะ แค่บรรยากาศก็ยังดี...

งานเริ่มประมาณบ่าย 3 โมงกว่าๆ เริ่มด้วย วีทีอาร์ของผู้กำกับ พี่เอส คมกฤษ นิดหน่อย มีดีเจเชาเชา มาเป็นพิธีกรดำเนินงาน เน้นฮาเข้าว่า ตามด้วย Teaser ของหนัง และถึงตอนสำคัญ บรรดานักแสดงออกมาแสดงคล้ายๆ ละครเวทีสั้นๆ ทั้งซันนี่,พีค,แจ๊ค,โอปอล และเจ้าริชาร์ด หมารางวัลจากเทศกาลหนังเมืองคานส์(มะหมา 4 ขาครับ) ที่เล่นเรื่องนี่ด้วย เรียกเสียงฮา และเสียงกรี้ดได้เป็นระยะ ตามด้วยการสัมภาษณ์นักแสดง และผู้กำกับตบท้ายตามสูตร และปิดท้ายการแถลงข่าวจริงๆ ด้วยมิวสิควีดิโอ เพลง 'คนของเธอ' เพลงเก่าของพี่แมว จิรศักดิ์ ที่เชื่อว่าต้องฮิตแน่ๆ เสียงร้องของซันนี่ด้วยนะ และสุดท้ายจริงๆ กับตัวอย่างหนัง แต่อันหลังเราเคยผ่านตามาแล้ว ที่หน้าเวปสายลับด็อทคอม...

ส่วนตัวชอบมิวสิคอันนี้จริงๆ ทำออกมาใสๆ แต่ดีเกินคาดจริงๆ ใครจะว่ายังไงก็ช่างเหอะ ตอนช่วงท้ายๆ เพลง อินจนน้ำตาเกือบหยด อึ้งเลย ตัวซันนี่ยังคงถ่อมตัวเรื่องการร้องเพลงอยู่ดี แต่เราว่าก็โอนะ ลดคีย์ลงตั้งเยอะแล้วนี่ จบงานมีถ่ายรูปหมู่ และให้สัมภาษณ์กับสื่อตามอัธยาศัย...

แอบไปฟังสัมภาษณ์มานิดหน่อย ซันนี่ก็ยังเป็นซันนี่วันยังค่ำ เราแอบอิจฉาความเป็นตัวเค้าเองนี่หละ ตอบโน่นนี่ตรงๆ ตอบได้ก็ตอบ ตอบไม่ได้ก็ไม่ มึงจะทำไมกะชีวิตกู แทรกด้วยอารมณ์กวนๆ ไม่สงสัยเลยว่าคนรอบข้างเราหลายๆ คน ถึงชอบผู้ชายที่ไม่ค่อยมีผลงานซักเท่าไหร่คนนี้กันจัง ส่วนน้องพีคโพสท่าเก่งมากๆ น่ารักเหลือเกิน เคยอ่านเจอสัมภาษณ์ของพี่เอส ว่าหายากมากกับคนมารับบทเป็น 'น้ำปั่น' ในเรื่อง แคสฯกันเป็นร้อยๆ คน พี่เค้าอยากได้ผู้หญิงที่คนเห็นครั้งแรกจะต้องหลงรักได้ทันที ซึ่งน้องพีคก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ขอถ่ายรูปก็ง่าย เป็นกันเอง ไม่มีเขินกล้องเลย กว่าจะกลับก็ 5 โมงเย็นโน่นเลย...

ลงลิฟท์มาพร้อม ชิน ชินวุฒิ..."ฉันโกหกเธอออออ......อันที่จริงอยากให้เธอสนใจ....ฉันโกหกเธออออ....อันที่จริงไม่อยากให้เธอใกล้ใคร...บลาๆๆ

ขากลับติดรถน้าดำมาลงที่เซ็นทรัลลาดพร้าว...

นั่งรถเมล์แวะไปหาไอ้หมูอ้วนที่แบ๊งค์อีกที วันนี้ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกันเลยเนอะ ฝนเริ่มปรอยๆ ลงมาแล้ว พาหมูอ้วนนั่งกินก๋วยจั๊บที่อนุสาวรีย์ก่อนส่งเข้าห้อง แอบน้อยใจพี่หล่ะสิที่ไม่พาไปด้วย แหม! ก็กลัวคนเยอะพาเข้าไม่ได้นี่หน่า ไม่ว่ากันนะ คิดถึงหมูอ้วนทั้งวันนั่นแหละ รู้มั้ย!

บอยด์ (กับกล้องที่แบตหมด)

ปล.1 ยังไงไม่พลาดแน่นอนกับหนังเรื่องนี้ พล็อตมันโดนจริงๆ ไว้วันหลังจะเล่าเรื่องนี้แบบละเอียดนะ
ปล.2 รายการทาง TV มีแต่เกี่ยวกับวันแม่ๆๆๆๆ ยังไม่รู้จะเอาอะไรให้ ทำอะไรให้เลย เฮ้อ! กดดัน

วันแรกของเดือนเกิดมาถึงซะที แต่ใจไม่ค่อยดีเอาซะเลย ช่วงนี้เครียดเอามากๆ เลย มองไปทางใหนส่วนใหญ่เป็นปัญหาทั้งนั้น พยายามให้ตัวเองค่อยๆ นึกแก้ทีละเปราะ ทางออกที่ดีคงมีบ้างล่ะนะ

* เมื่อเช้าก่อนออกจากหอแวะจ่ายค่าห้อง 3,143 บาท *

มาทำงานสายตั้งแต่วันแรกของเดือนเลย เครื่องสแกนนิ้วลงเวลามีแค่ 2 เครื่อง แถมวันนี้มาเสียอีกเครื่องนึงอีก แถวเลยยาวเกือบ 50 เมตร เห็นบางคนเดินหนีไม่สแกนเลย เราก็สายไปตามระเบียบ เมื่อไหร่เค้าจะมาซ่อมก็ไม่รู้ เฮ้อ! อุตส่าห์ลงทุนมา BTS ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ย! เมื่อเช้าว่าจะซื้อบัตรแบบเติมเงยาวๆ แล้วเหนื่อยใจแฮะ แต่ก็ดีแล้วหล่ะ ตังค์ก็ไม่ใช่ว่าจะมีเยอะ เก็บเอาไว้ดีกว่า ได้แต่บอกตัวเองให้พรุ่งนี้ "ตื่นเช้ากว่าเดิม" ก็เท่านั้น...

** ที่ทำงาน งานเข้ามา 10 ชุดพอดี วันนี้ **

หลังเลิกงาน พาไอ้หมูอ้วน กับ เจ้าทิพย์ ไปนั่งกิน MK แถวเซ็นจูรี่ อนุสาวรีย์ฯ คนนั้นเค้าอยากกิน เปลี่ยนบรรยากาศมั่งก็ดี เดือนที่แล้วรัดเข็มขัดซะเต็มที่ไปหน่อย สั่งโน่นสั่งนี่ 3 คนหมดไปเยอะเหมือนกันนะ 511 บาท(หลังลด 10%) หารกันคนละ 170 บาทพอดี สมอยากแล้วหล่ะ...วันนี้

"เอ็ยหวาย" เท้าซ้าย ที่เจ็บมาหลายวันดีขึ้นหน่อยแล้วหล่ะ แต่เข่า(2 ข้างเลย) กลับมาปวดซ้ำอีก ตึงๆ ยังไงไม่รู้ เดินไม่ค่อยจะไหวเลยวุ้ย!

บอยด์ (น้ำหนัก 69.1 kg)

ปล. อ่าน DA VINCI CODE ถึงบทที่ 54 แล้วนะ เริ่มเห็นแวว...