Storythai

ช่วงนี้มาทำงานสายทุกวัน อาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์เลย (อาทิตย์ที่แล้วก็ด้วยนะ) ถ้านี่เป็นพนักงานอะไรที่เป็นเรื่องเป็นราวกว่านี้ สงสัยโดนเค้าไล่ออกไปแล้วมั้ง แย่จังวุ้ย! สแกนนิ้วเกินเวลาเข้างานไปเกือบ 10 นาทีเลย เอาน่า มาช้าดีกว่าไม่มานะ แฮ่ม!

ตอนนี้กะจิตกะใจทำงานไม่ค่อยจะมี เป็นห่วงแม่ก็เป็นห่วง พูดถึงเรื่องผ่าตัดทีไรเสียวทุกที แม่ไม่ใช่สาวๆ แล้วนะ แถมเป็นการผ่าหัวใจด้วย แต่ใจนึงก็คิดว่าดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ทิ้งไว้แบบนี้ปัญหาที่ส่งผลไปที่ข้อเท้าแม่ ดูจะไม่ดีขึ้นเลย...

ที่ทำงานวันนี้งานเยอะดีจัง มีคนลางานไป 2 คน ตัวหารน้อยลง เอ่อ! ดีแฮะ คราวหน้าตูเอามั่งนะ จะหมดเดือนอยู่แล้วยังไม่ได้ลางานสักวัน ชักเหนื่อยๆ แล้วเหมือนกัน นับๆ ดูวันนี้ทั้งวันงานเข้า 29 ชุด คีย์แทบตายสุดท้ายออกไป 23 ชุด งานสุมหัวเพิ่มเข้ามาอีก ให้มันได้แบบนี้สิ...

ดูเงินในกระเป๋าล่าสุด แบ๊งค์ร้อยใบสุดท้าย ตอนนี้เหลือเพียงแบ๊งค์ห้าสิบแล้ว สุดท้ายของเดือนจริงๆ เงินเดือนออกพรุ่งนี้แหนะ เวลาจนๆ แบบนี้หิวโน่นหิวนี่ไปหมด มองในแง่ดีๆ เข้าไว้ ก็ดีเหมือน ไว้ฝึกตัวเองให้ประหยัด ใช้เงินให้ได้แบบนี้สักครึ่งเดือน สงสัยเงินเก็บเพียบ แต่ก็นะ พรุ่งนี้ขอกดเงินเดือนมากินให้หนำใจซะหน่อยเถอะ แฮ่ม!

ตอนเย็น "ภัส" มานั่งรอด้วยนะ งานเค้าเหลือน้อยแล้ว (ทำไมเราไม่เป็นแบบนี้มั่งนะ) แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไปส่งเค้ากลับบ้าน มันปวดหัวตั้งแต่เที่ยงๆ กว่าแล้ว เวลาปวดจี้ดๆ ขึ้นมา แทบจะนั่งไม่ติด หลังๆ มานี่เป็นบ่อยด้วย บางคนบอกเราเป็น "ไมเกรน" แหม! ไม่กล้าเอาโรคไฮโซขนาดนั้นมาประดับตัวหรอก เอาเป็นว่าปวดหัวเฉยๆ ดีกว่ามั้ย.... นั่นแหละ ด้วยเพราะไม่ได้ไปส่งมั้ง ความรู้สึกเลยเหมือนเราห่างๆ กัน เวลาทำงานต่างคนก็ต่างทำงาน เลยเหงาๆ พิกล กลับถึงห้อง 3 ทุ่มกว่า เร็วที่สุดเลยมั้งในช่วงเกือบเดือนที่ผ่านมา อยากนอนนะ ล้มตัวนอนด้วยความหนักๆ หัวนอนยังไงก็ไม่หลับ โทรไปคุยกับภัสด้วยอารมณ์น้อยเนื้อต่ำใจของตัวเอง ย้อนกลับมาดู ไม่เข้าท่าเลยแฮะ...

เกือบ 5 ทุ่มแล้ว หยิบเงิน 50 กว่าบาท(สุดท้าย) ไปหาภัส นั่งคุยกัน รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย กลับถึงห้องซะตี1 โอ้! พระเจ้า ทุกวันนี้ชั้นพักผ่อนวันละกี่ชั่วโมงกันเนี่ย...

** มีเรื่องผู้ชายคนอื่นๆ ที่เข้ามาวุ่นวายกับคู่ของเรา ให้เอามาคิดอีกแล้ว ไม่เคยคิดนะว่าผู้ชายคนนึง จะสกปรกได้ขนาดนี้ หรือเรามองโลกในแง่ดีมากเกินไป รู้สึกเซ็งๆ ขึ้นมาเลยฉิบ

บอยด์ (ปวดหัว)

หวัดดี...ภัส

วันนี้เป็นอีกวันที่เราคุยกันน้อยกว่าทุกวันนะ
หรือพี่จะคิดคนเดียวก็ไม่รู้สิ แต่พี่ก็เข้าใจนะว่า
ต่างคนต่างก็มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ
เพียงแต่ช่วงนี้พี่อ่อนแอมั้ง ทุกครั้งที่คิดเรื่องแม่
เลยเรียกร้อง อยากมีคนดูแลมั่ง ซึ่งจริงๆ
มันก็ไม่มีอะไรหรอกเนอะ ส่วน "เรื่องนั้น"
อย่าไปใส่ใจมันเลย ยังไงพี่ก็ไว้ใจภัสนะ
เพียงแต่รู้สึกโกรธเกลียดผู้ชายคนนึงเพิ่มขึ้นเท่านั้นเอง...

อ้อ! ขอโทษด้วย วันนี้พี่ร้องไห้ให้ภัสเห็นอีกแล้ว แย่จัง!
รักภัสเสมอนะ

พี่บอยด์เอง