Storythai

เมื่อวานก่อนกลับบ้านแวะซื้อ ไส้กรอกกับทอดมันกุ้งของโปรดที่ Carrefour กลับบ้านด้วยอารมณ์ประมาณอยากเอาใจแม่ กลับบ้านครั้งหลังๆ เอะอะอะไรก็ซื้อแต่กับข้าวนอกบ้านมากินตลอด ต่างคนต่างกินกัน ดูห่างๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่เห็นเราซื้อมาแบบนี้ไม่ได้ลงมือทำเองนะ เราเคยเข้าครัวกับเค้าซะที่ไหน หาเรื่องอ้อนแม่ซะงั้น...

เช้านี้แม่เลยทอดให้กินแต่เช้า จริงๆ แล้วอยากกินเป็นแกง เป็นผัดไปเลยนะ แต่ไม่ไว้ใจฝีมือกับข้าวของแม่เล้ย! แฮ่ม... สักเที่ยงๆ เรากลับกทม.แล้ว กลัวไม่มีรถตู้กลับ 1-2 วันมานี้มีข่าววางระเบิดรถตู้ ตำรวจเลยกวาดล้างจับรถตู้ป้ายดำกันยกใหญ่เลย รถตู้ที่จะเข้ากรุงเทพเลยร่ำๆ ว่าจะหยุดวิ่ง(ดีนะที่ยังไม่หยุด) ถึงกรุงเทพ 4 โมงเย็นแล้ว...

พรุ่งนี้น้องสาวคนเล็กในกลุ่ม "เพื่อนสนิท" คนนึงจะกลับไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ วันนี้เค้ามีงานเลี้ยงส่งเล็กๆ กันแถวสยาม งานนี้มีเซอร์ไพรส์กันตามเคย "น้องมิ่ง" คือน้องสาวคนเล็กที่ว่า ไฮไลท์ของงานเค้าเริ่มตั้งแต่เที่ยงๆ บ่ายๆ กว่าเราจะกลับถึงกรุงเทพ เค้าก็แยกย้ายกันหมดแล้ว เสียดายชะมัดเลย มีบางกลุ่มที่ไปโยนโบว์ลิ่งกันต่อ ที่เซ็นทรัล เวิลด์ พลาซ่า พอดีกับที่เราไปแวะซื้อ Card Reader ที่พันธุ์ทิพย์ เลยได้โอกาสไปสมทบ...

โบว์ลิ่ง ค่ารองเท้าเช่า 40 บาท (เบอร์ 11 แหนะ ทีนใหญ่มากๆ) ไปโยนสลับกับคนโน้นทีคนนี้ที 2 ครั้งแรกล้างท่อตลอด โถ! ทำไปได้ ครั้งที่ 3 เก็บได้ 2 พิน แต่ทีเด็ดคือครั้งที่ 4 ต่างหาก สไตรค์!! เย้! ช่างเป็นการโยนที่มาตรฐานดีเหลือเกิ้นนนน! และนั้นคือครั้งเดียว(จริงๆ) เล่นกันเกมเดียวก็เลิกแล้ว (แหม! เครื่องกำลังร้อนเลย อิอิ) คะแนนออกมาเป็นอาจารย์อาร์ทเป็นผู้ชนะ รางวัลเป็น "แนน" เจ้าของฉายา "ช้างตรูอยู่ไหน!?!?" งานนี้เลยเกี่ยงกันใหญ่เลย...

ก่อนจะแยกย้ายกันกลับและกินจิ้มจุ่มริมทางเดินใกล้ๆ แถวนั้น แถวนี้มีร้านแบบนี้หลายร้านนะ ตั้งโต๊ะเรียงๆ กัน ทีแรกนึกว่าเป็นร้านเดียวกัน มีการแย่งลูกค้ากันแทบจะตบตี อาหารมาเต็มโต๊ะเลยกินได้ไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน หมู่นี้รู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารเลย ไม่รู้คิดอะไรนักหนา รกสมองจริงๆ ฝั่งพวกผู้ชาย (เราด้วย) มีเบียร์ด้วยนะ มื้อนี้หมดไปไม่ถึง 200 (ไม่แพงเท่าไหร่แฮะ!) ก่อนแยกย้ายกันกลับ.

บอยด์...หน้าหม้อ(จิ้มจุ่ม)

ต่างคนต่างกินกันใหญ่เลย


ตัวนี้เหลือแต่ซากเรียบร้อย

เมื่อวานก่อนกลับบ้านแวะซื้อ ไส้กรอกกับทอดมันกุ้งของโปรดที่ Carrefour กลับบ้านด้วยอารมณ์ประมาณอยากเอาใจแม่ กลับบ้านครั้งหลังๆ เอะอะอะไรก็ซื้อแต่กับข้าวนอกบ้านมากินตลอด ต่างคนต่างกินกัน ดูห่างๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่เห็นเราซื้อมาแบบนี้ไม่ได้ลงมือทำเองนะ เราเคยเข้าครัวกับเค้าซะที่ไหน หาเรื่องอ้อนแม่ซะงั้น...

เช้านี้แม่เลยทอดให้กินแต่เช้า จริงๆ แล้วอยากกินเป็นแกง เป็นผัดไปเลยนะ แต่ไม่ไว้ใจฝีมือกับข้าวของแม่เล้ย! แฮ่ม... สักเที่ยงๆ เรากลับกทม.แล้ว กลัวไม่มีรถตู้กลับ 1-2 วันมานี้มีข่าววางระเบิดรถตู้ ตำรวจเลยกวาดล้างจับรถตู้ป้ายดำกันยกใหญ่เลย รถตู้ที่จะเข้ากรุงเทพเลยร่ำๆ ว่าจะหยุดวิ่ง(ดีนะที่ยังไม่หยุด) ถึงกรุงเทพ 4 โมงเย็นแล้ว...

พรุ่งนี้น้องสาวคนเล็กในกลุ่ม "เพื่อนสนิท" คนนึงจะกลับไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ วันนี้เค้ามีงานเลี้ยงส่งเล็กๆ กันแถวสยาม งานนี้มีเซอร์ไพรส์กันตามเคย "น้องมิ่ง" คือน้องสาวคนเล็กที่ว่า ไฮไลท์ของงานเค้าเริ่มตั้งแต่เที่ยงๆ บ่ายๆ กว่าเราจะกลับถึงกรุงเทพ เค้าก็แยกย้ายกันหมดแล้ว เสียดายชะมัดเลย มีบางกลุ่มที่ไปโยนโบว์ลิ่งกันต่อ ที่เซ็นทรัล เวิลด์ พลาซ่า พอดีกับที่เราไปแวะซื้อ Card Reader ที่พันธุ์ทิพย์ เลยได้โอกาสไปสมทบ...

โบว์ลิ่ง ค่ารองเท้าเช่า 40 บาท (เบอร์ 11 แหนะ ทีนใหญ่มากๆ) ไปโยนสลับกับคนโน้นทีคนนี้ที 2 ครั้งแรกล้างท่อตลอด โถ! ทำไปได้ ครั้งที่ 3 เก็บได้ 2 พิน แต่ทีเด็ดคือครั้งที่ 4 ต่างหาก สไตรค์!! เย้! ช่างเป็นการโยนที่มาตรฐานดีเหลือเกิ้นนนน! และนั้นคือครั้งเดียว(จริงๆ) เล่นกันเกมเดียวก็เลิกแล้ว (แหม! เครื่องกำลังร้อนเลย อิอิ) คะแนนออกมาเป็นอาจารย์อาร์ทเป็นผู้ชนะ รางวัลเป็น "แนน" เจ้าของฉายา "ช้างตรูอยู่ไหน!?!?" งานนี้เลยเกี่ยงกันใหญ่เลย...

ก่อนจะแยกย้ายกันกลับและกินจิ้มจุ่มริมทางเดินใกล้ๆ แถวนั้น แถวนี้มีร้านแบบนี้หลายร้านนะ ตั้งโต๊ะเรียงๆ กัน ทีแรกนึกว่าเป็นร้านเดียวกัน มีการแย่งลูกค้ากันแทบจะตบตี อาหารมาเต็มโต๊ะเลยกินได้ไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน หมู่นี้รู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารเลย ไม่รู้คิดอะไรนักหนา รกสมองจริงๆ ฝั่งพวกผู้ชาย (เราด้วย) มีเบียร์ด้วยนะ มื้อนี้หมดไปไม่ถึง 200 (ไม่แพงเท่าไหร่แฮะ!) ก่อนแยกย้ายกันกลับ.

บอยด์...หน้าหม้อ(จิ้มจุ่ม)

ต่างคนต่างกินกันใหญ่เลย


ตัวนี้เหลือแต่ซากเรียบร้อย

เมื่อคืนเจ้าหนุ่ยก็เกริ่นๆ ตอนกำลังจะแยกย้ายหลังงานบอลจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ว่าวันนี้กลุ่ม"เพื่อนสนิท" จะไปเยี่ยมพ่อของนัด(nutjung) หนึ่งในบอร์ดเพื่อนสนิทคนนึง แต่อารมณ์เหนื่อยๆ กับรู้สึกว่าใช้เงินเก่งจังช่วงหลังๆ มานี่ แทบไม่อยากออกไปไหนเลย เลยขอชั่งใจดูก่อน แต่เช้านี้ตอนสายๆ น้าดำโทรมาชวนอีกทีเลยตัดสินใจไป นานๆ ทีที่เสาร์อาทิตย์แบบนี้จะไม่ได้กลับบ้าน เอาให้คุ้มหน่อย...

น้าดำนัดให้ไปรอแถวๆ หน้าวัดเสมียนฯเดี๋ยวจะวนรถมารับ ตอนบ่ายโมงตรง นัดแบบนี้ทีไรเราสายทุกที กะว่าจะไปให้ถึงก่อนเวลาสักหน่อย สุดท้ายข้าวก็ยังไม่ได้กิน ถึงที่นัดตอนบ่ายกว่าๆ แล้ว แต่น้าดำช้ากว่าเรา ยังมาไม่ถึง โทรคุยกับน้าดำสักพักเลยเปลี่ยนใจนั่งมอ'ไซด์รับจ้างจากตรงนั้นเข้ามาที่ตลาด "บองมาเช่"(10 บาท) เคยได้ยินชื่อมาตั้งนานแล้ว เพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก มีอาจารย์อาร์ท กับเจี๊ยบรออยู่ก่อนแล้ว ตลาดที่นี่ออกแนวตลาดสดไฮโซเล็กๆ มีครบหมดทุกอย่างเลย ทั้งผัก ผลไม้ ข้าวสาร อาหารแห้ง ขนมหวาน มีหมด ตลาดไม่ใหญ่มาก เดินแป๊บเดียวก็ทั่วแล้ว เค้าแบ่งเป็นโซนๆ เดินง่ายดี...

ตอนหลังน้าดำที่ไปรับน้องมิ่งกับเจ้าหนุ่ยมาสมทบ แล้วหยุดเติมพลังกันสักที หิวจะตายได้สปาเก็ตตี้ทะเลประทังชีวิตหน่อย ก่อนแวะเลือกผลไม้ฝากคนป่วย(พ่อนัด) อาจารย์อาร์ทเอากระเช้ามาแล้วประหยัดไปได้เยอะเลย ส่วนผลไม้มีแต่ไฮโซทั้งนั้น คาดว่าทั้งกระเช้า(มีอยู่ 7-8 อย่าง)เราไม่เคยกินอะไรมาก่อนเลยแน่นอน ไม่ใช่ว่าแพงหรอก แต่ดูแต่ละอย่างท่าจะกินยากๆ ทั้งนั้น กระเช้าใหญ่พอดู 200 กว่าบาท หารกันแล้วคนละไม่ถึง 50 บาท ว่าแล้วเราก็ยังไม่ได้ให้น้าดำเลยนี่หว่า! จนป่านนี้...

เอารถอาจารย์อาร์ทไป อัดกัน 6 คนไปเยี่ยมคนป่วย พ่อของนัดอยู่โรงพยาบาลโรคทรวงอกแถวนนทบุรี ชั้น7 (ถ้าจำไม่ผิดนะ) เราขึ้นไปโดยออกอุบายให้เจี๊ยบเข้าไปก่อนคนเดียว ก่อนที่ทุกคนที่เหลือจะตามเข้าไปทีหลัง เซอร์ไพรส์อีกแล้ว ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในกลุ่มนี้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอๆ แล้วสิ่งเหล่านี้มันก็ทำให้ได้ใจเราไปเต็มๆ เลยหนังเรื่องเพื่อนสนิทให้อะไรมากกว่าที่เราคิดจริงๆ ...

เท่าๆ ที่ฟังดูจากพ่อของนัด ท่านมีความผิดปกติเกี่ยวกับการเต้นของหัวใจ และชีพจรอะไรทำนองนี้แหละ ประมาณว่ารู้สึกคล้ายจะวูบไปไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เราว่าดีแล้วที่มีอะไรแล้วรีบไปหาหมอไว้ก่อน ไม่ดื้อเหมือนแม่เรา (เฮ้อ!) ดูนัดเค้าก็ปลื้มน้ำใจพวกเราแหละ เป็นใครก็คงจะรู้สึกเหมือนกัน นั่งอยู่สักพัก ไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคนป่วย พวกเราก็ลากลับ คนอื่นๆ พากันกลับบ้านหมด มีเรา,หนุ่ย กับอาจารย์อาร์ท ที่มาแวะดูหนังกันต่อที่เมเจอร์รัชโยธิน...

เลือกหนังซะตั้งนาน สุดท้ายได้ดูเรื่อง Narnia ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้อะไรสักอย่างนี่แหละ ชื่อตอนยาวมาก หนังแฟนตาซี เพ้อฝัน แบบเด็กๆ 2 คนนั้นเค้าชอบ แต่เราเฉยๆ เหมือนจินตนาการมันไม่สุดอ่ะ แต่รวมๆ แล้วพอใช้ได้จริงๆ นั่นแหละ หนังเลิกตอนทุ่มกว่าๆ ชวนอาจารย์หาอะไรกิน แต่รายนั้นเค้าขอกลับก่อนคงมีนัดมั้ง...

เรากับเจ้าหนุ่ยมีโปรแกรมกันต่อ คืนนี้มีศึกแดงเดือด ลิเวอร์พูล - แมนฯยูฯ ตอน 5 ทุ่ม 2 หนุ่มเลยเดินข้ามถนนไปนั่งกินหมูกระทะฝั่งตรงข้าม เมเจอร์รัชโยธิน ทำเลเหมาะเชียว นั่งซะหน้าจอโทรทัศน์ ดูบอลได้ชัดเจน บอลคู่แรกจบเชลซีสะดุดแล้วไม่ชนะชาร์ลตัน กว่าจะมาถึงคู่ต่อมา คู่เอก ผี - หงส์ เปลี่ยนกระทะไปครั้งนึงแล้ว อิ่มกันจนไม่เดินไปตักอะไรมาเพิ่มแล้ว นั่งแช่ไปงั้นๆ 5 ทุ่งบอลมาถึงตอนนี้ไม่ปิ้งไม่ย่างกันแล้ว ตาดูบอลอย่างเดียว!

ผลจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของลิเวอร์พูล โดนแมนฯยูฯ ยิงประตูช่วงทดเจ็บ แพ้ไป 0-1 ทั้งทีตลอดเกมเล่นดีกว่าเจ้าบ้านแมนฯยูฯ เยอะเลย ตอนยิงเข้าแฟนแมนฯยูฯ เฮกันลั่นร้าน พวกแฟนลิเวอร์พูล (เราด้วย) เซ็งกันหมด เช็คบิลๆ 300 กว่าบาท นั่งแช่ซะ 5-6 ชั่วโมง...

หงส์แพ้ แล้วตรูจะนอนหลับมั้ยเนี่ย แพ้ใครไม่แพ้ ดันมาแพ้แมนฯยูฯ ซะฉิบ!

บอยด์ (เซ็งเลย)

เมื่อวานก่อนกลับบ้านแวะซื้อ ไส้กรอกกับทอดมันกุ้งของโปรดที่ Carrefour กลับบ้านด้วยอารมณ์ประมาณอยากเอาใจแม่ กลับบ้านครั้งหลังๆ เอะอะอะไรก็ซื้อแต่กับข้าวนอกบ้านมากินตลอด ต่างคนต่างกินกัน ดูห่างๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่เห็นเราซื้อมาแบบนี้ไม่ได้ลงมือทำเองนะ เราเคยเข้าครัวกับเค้าซะที่ไหน หาเรื่องอ้อนแม่ซะงั้น...

เช้านี้แม่เลยทอดให้กินแต่เช้า จริงๆ แล้วอยากกินเป็นแกง เป็นผัดไปเลยนะ แต่ไม่ไว้ใจฝีมือกับข้าวของแม่เล้ย! แฮ่ม... สักเที่ยงๆ เรากลับกทม.แล้ว กลัวไม่มีรถตู้กลับ 1-2 วันมานี้มีข่าววางระเบิดรถตู้ ตำรวจเลยกวาดล้างจับรถตู้ป้ายดำกันยกใหญ่เลย รถตู้ที่จะเข้ากรุงเทพเลยร่ำๆ ว่าจะหยุดวิ่ง(ดีนะที่ยังไม่หยุด) ถึงกรุงเทพ 4 โมงเย็นแล้ว...

พรุ่งนี้น้องสาวคนเล็กในกลุ่ม "เพื่อนสนิท" คนนึงจะกลับไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ วันนี้เค้ามีงานเลี้ยงส่งเล็กๆ กันแถวสยาม งานนี้มีเซอร์ไพรส์กันตามเคย "น้องมิ่ง" คือน้องสาวคนเล็กที่ว่า ไฮไลท์ของงานเค้าเริ่มตั้งแต่เที่ยงๆ บ่ายๆ กว่าเราจะกลับถึงกรุงเทพ เค้าก็แยกย้ายกันหมดแล้ว เสียดายชะมัดเลย มีบางกลุ่มที่ไปโยนโบว์ลิ่งกันต่อ ที่เซ็นทรัล เวิลด์ พลาซ่า พอดีกับที่เราไปแวะซื้อ Card Reader ที่พันธุ์ทิพย์ เลยได้โอกาสไปสมทบ...

โบว์ลิ่ง ค่ารองเท้าเช่า 40 บาท (เบอร์ 11 แหนะ ทีนใหญ่มากๆ) ไปโยนสลับกับคนโน้นทีคนนี้ที 2 ครั้งแรกล้างท่อตลอด โถ! ทำไปได้ ครั้งที่ 3 เก็บได้ 2 พิน แต่ทีเด็ดคือครั้งที่ 4 ต่างหาก สไตรค์!! เย้! ช่างเป็นการโยนที่มาตรฐานดีเหลือเกิ้นนนน! และนั้นคือครั้งเดียว(จริงๆ) เล่นกันเกมเดียวก็เลิกแล้ว (แหม! เครื่องกำลังร้อนเลย อิอิ) คะแนนออกมาเป็นอาจารย์อาร์ทเป็นผู้ชนะ รางวัลเป็น "แนน" เจ้าของฉายา "ช้างตรูอยู่ไหน!?!?" งานนี้เลยเกี่ยงกันใหญ่เลย...

ก่อนจะแยกย้ายกันกลับและกินจิ้มจุ่มริมทางเดินใกล้ๆ แถวนั้น แถวนี้มีร้านแบบนี้หลายร้านนะ ตั้งโต๊ะเรียงๆ กัน ทีแรกนึกว่าเป็นร้านเดียวกัน มีการแย่งลูกค้ากันแทบจะตบตี อาหารมาเต็มโต๊ะเลยกินได้ไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน หมู่นี้รู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารเลย ไม่รู้คิดอะไรนักหนา รกสมองจริงๆ ฝั่งพวกผู้ชาย (เราด้วย) มีเบียร์ด้วยนะ มื้อนี้หมดไปไม่ถึง 200 (ไม่แพงเท่าไหร่แฮะ!) ก่อนแยกย้ายกันกลับ.

บอยด์...หน้าหม้อ(จิ้มจุ่ม)

ต่างคนต่างกินกันใหญ่เลย


ตัวนี้เหลือแต่ซากเรียบร้อย

เมื่อคืนเจ้าหนุ่ยก็เกริ่นๆ ตอนกำลังจะแยกย้ายหลังงานบอลจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ว่าวันนี้กลุ่ม"เพื่อนสนิท" จะไปเยี่ยมพ่อของนัด(nutjung) หนึ่งในบอร์ดเพื่อนสนิทคนนึง แต่อารมณ์เหนื่อยๆ กับรู้สึกว่าใช้เงินเก่งจังช่วงหลังๆ มานี่ แทบไม่อยากออกไปไหนเลย เลยขอชั่งใจดูก่อน แต่เช้านี้ตอนสายๆ น้าดำโทรมาชวนอีกทีเลยตัดสินใจไป นานๆ ทีที่เสาร์อาทิตย์แบบนี้จะไม่ได้กลับบ้าน เอาให้คุ้มหน่อย...

น้าดำนัดให้ไปรอแถวๆ หน้าวัดเสมียนฯเดี๋ยวจะวนรถมารับ ตอนบ่ายโมงตรง นัดแบบนี้ทีไรเราสายทุกที กะว่าจะไปให้ถึงก่อนเวลาสักหน่อย สุดท้ายข้าวก็ยังไม่ได้กิน ถึงที่นัดตอนบ่ายกว่าๆ แล้ว แต่น้าดำช้ากว่าเรา ยังมาไม่ถึง โทรคุยกับน้าดำสักพักเลยเปลี่ยนใจนั่งมอ'ไซด์รับจ้างจากตรงนั้นเข้ามาที่ตลาด "บองมาเช่"(10 บาท) เคยได้ยินชื่อมาตั้งนานแล้ว เพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก มีอาจารย์อาร์ท กับเจี๊ยบรออยู่ก่อนแล้ว ตลาดที่นี่ออกแนวตลาดสดไฮโซเล็กๆ มีครบหมดทุกอย่างเลย ทั้งผัก ผลไม้ ข้าวสาร อาหารแห้ง ขนมหวาน มีหมด ตลาดไม่ใหญ่มาก เดินแป๊บเดียวก็ทั่วแล้ว เค้าแบ่งเป็นโซนๆ เดินง่ายดี...

ตอนหลังน้าดำที่ไปรับน้องมิ่งกับเจ้าหนุ่ยมาสมทบ แล้วหยุดเติมพลังกันสักที หิวจะตายได้สปาเก็ตตี้ทะเลประทังชีวิตหน่อย ก่อนแวะเลือกผลไม้ฝากคนป่วย(พ่อนัด) อาจารย์อาร์ทเอากระเช้ามาแล้วประหยัดไปได้เยอะเลย ส่วนผลไม้มีแต่ไฮโซทั้งนั้น คาดว่าทั้งกระเช้า(มีอยู่ 7-8 อย่าง)เราไม่เคยกินอะไรมาก่อนเลยแน่นอน ไม่ใช่ว่าแพงหรอก แต่ดูแต่ละอย่างท่าจะกินยากๆ ทั้งนั้น กระเช้าใหญ่พอดู 200 กว่าบาท หารกันแล้วคนละไม่ถึง 50 บาท ว่าแล้วเราก็ยังไม่ได้ให้น้าดำเลยนี่หว่า! จนป่านนี้...

เอารถอาจารย์อาร์ทไป อัดกัน 6 คนไปเยี่ยมคนป่วย พ่อของนัดอยู่โรงพยาบาลโรคทรวงอกแถวนนทบุรี ชั้น7 (ถ้าจำไม่ผิดนะ) เราขึ้นไปโดยออกอุบายให้เจี๊ยบเข้าไปก่อนคนเดียว ก่อนที่ทุกคนที่เหลือจะตามเข้าไปทีหลัง เซอร์ไพรส์อีกแล้ว ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในกลุ่มนี้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอๆ แล้วสิ่งเหล่านี้มันก็ทำให้ได้ใจเราไปเต็มๆ เลยหนังเรื่องเพื่อนสนิทให้อะไรมากกว่าที่เราคิดจริงๆ ...

เท่าๆ ที่ฟังดูจากพ่อของนัด ท่านมีความผิดปกติเกี่ยวกับการเต้นของหัวใจ และชีพจรอะไรทำนองนี้แหละ ประมาณว่ารู้สึกคล้ายจะวูบไปไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เราว่าดีแล้วที่มีอะไรแล้วรีบไปหาหมอไว้ก่อน ไม่ดื้อเหมือนแม่เรา (เฮ้อ!) ดูนัดเค้าก็ปลื้มน้ำใจพวกเราแหละ เป็นใครก็คงจะรู้สึกเหมือนกัน นั่งอยู่สักพัก ไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคนป่วย พวกเราก็ลากลับ คนอื่นๆ พากันกลับบ้านหมด มีเรา,หนุ่ย กับอาจารย์อาร์ท ที่มาแวะดูหนังกันต่อที่เมเจอร์รัชโยธิน...

เลือกหนังซะตั้งนาน สุดท้ายได้ดูเรื่อง Narnia ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้อะไรสักอย่างนี่แหละ ชื่อตอนยาวมาก หนังแฟนตาซี เพ้อฝัน แบบเด็กๆ 2 คนนั้นเค้าชอบ แต่เราเฉยๆ เหมือนจินตนาการมันไม่สุดอ่ะ แต่รวมๆ แล้วพอใช้ได้จริงๆ นั่นแหละ หนังเลิกตอนทุ่มกว่าๆ ชวนอาจารย์หาอะไรกิน แต่รายนั้นเค้าขอกลับก่อนคงมีนัดมั้ง...

เรากับเจ้าหนุ่ยมีโปรแกรมกันต่อ คืนนี้มีศึกแดงเดือด ลิเวอร์พูล - แมนฯยูฯ ตอน 5 ทุ่ม 2 หนุ่มเลยเดินข้ามถนนไปนั่งกินหมูกระทะฝั่งตรงข้าม เมเจอร์รัชโยธิน ทำเลเหมาะเชียว นั่งซะหน้าจอโทรทัศน์ ดูบอลได้ชัดเจน บอลคู่แรกจบเชลซีสะดุดแล้วไม่ชนะชาร์ลตัน กว่าจะมาถึงคู่ต่อมา คู่เอก ผี - หงส์ เปลี่ยนกระทะไปครั้งนึงแล้ว อิ่มกันจนไม่เดินไปตักอะไรมาเพิ่มแล้ว นั่งแช่ไปงั้นๆ 5 ทุ่งบอลมาถึงตอนนี้ไม่ปิ้งไม่ย่างกันแล้ว ตาดูบอลอย่างเดียว!

ผลจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของลิเวอร์พูล โดนแมนฯยูฯ ยิงประตูช่วงทดเจ็บ แพ้ไป 0-1 ทั้งทีตลอดเกมเล่นดีกว่าเจ้าบ้านแมนฯยูฯ เยอะเลย ตอนยิงเข้าแฟนแมนฯยูฯ เฮกันลั่นร้าน พวกแฟนลิเวอร์พูล (เราด้วย) เซ็งกันหมด เช็คบิลๆ 300 กว่าบาท นั่งแช่ซะ 5-6 ชั่วโมง...

หงส์แพ้ แล้วตรูจะนอนหลับมั้ยเนี่ย แพ้ใครไม่แพ้ ดันมาแพ้แมนฯยูฯ ซะฉิบ!

บอยด์ (เซ็งเลย)

    เมื่อคือไปสะพานพุทธกับไอ้หนุ่ย กลับมาซะดึกเลย(ตี1) ได้เสื้อยืดมาตัวนึง กางเกงยีนส์ตัวนึง ยังไม่รู้จะกล้าใส่หรือเปล่าเลย เห็นกางเกงยีนส์สวยๆ กับรองเท้าคอนเวอร์สหนัง เล็งๆ เอาไว้แล้วหล่ะ คราวหน้าจะมาสอยแน่...

    เช้านี้เลยตื่นสาย(อีกแล้ว) ทั้งที่ตั้งใจจะรีบไปซื้อของขวัญให้บัณฑิตพัด กว่าจะออกจากห้องก็เกือบ 10 โมงแล้ว วันนี้คนเยอะมากๆ มีหลายงานเลย แถวสยามมีแต่คนใส่เสื้อสีชมพู กับ สีเหลือง วันนี้เค้ามีงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจอะไรแล้ว รีบไป Loft สยามดิสคัสเวอรี่ ซื้อของขวัญให้บัณฑิตก่อน ได้สมุดไดอารี่เป็นชุดๆ เคยซื้อมาใช้เองนะ แล้วชอบ โดยเฉพาะดินสอ ไม่รู้สิเขียนแล้วมันได้อารมณ์ดี จำราคาไม่ได้ มันประมาณ 300 กว่าบาทมั้ง มาหนักตรงห่อนี่แหละ ยืนดูแบบห่อของขวัญ แล้วดันไปถูกใจกับแบบนึงเลยเลือกแบบนั้น ยืนรอไปซะเกือบชั่วโมง ถ้าห่อธรรมดาแล้วผูกโบว์เหมือนทุกครั้งก็เสร็จไปนานแล้ว...

    + ขึ้น BTS ไปลงอโศกแล้วมาต่อรถไฟฟ้าใต้ดินไปศูนย์ฯสิริกิติ์แป๊บเดียว +

มาถ่ายรูปหมู่กันก่อน

    คนเยอะมากๆ เคยมารับปริญญาของ ม.กรุงเทพเมื่อปีที่แล้ว คนมันไม่เยอะขนาดนี้ ขึ้นจากรถไฟฟ้าใต้ดินก็เจอก๊วนเพื่อนสนิทเลย ไม่ต้องเดินหาให้เมื่อย เอาของขวัญให้บัณฑิตพัด ถ่ายรูปหมู่พอเป็นพิธี แล้วเดินหาซันนี่ต่อ ซันนี่พระเอกจากเรื่อง "เพื่อนสนิท" ก็รับปริญญาเหมือนกัน ซึ่งนั่นก็เป็นที่มาที่ก๊วนเพื่อนสนิทมารวมตัวกันมากขนาดนี้...

บัณฑิตทั้งสองคน

    ซันนี่กับเพื่อนๆ รวมกันอยู่แถวรูปมือ(บางคนบอกเหมือนคบเพลิง) ด้านหน้า ถ่ายรูปกันสนุกสนานเลยทั้งบัณฑิตพัดและบัณฑิตซันนี่ งานนี้โอปอลก็มา ถั่วเหี่ยว ร้องนำวงเจตเซตเตอร์(Jetset'er) ก็จบรุ่นนี้ นึกว่า"เอ๋" จะมาด้วย แต่ไม่เห็นแฮะ อ้อ! น้องโต๋จาก B5 ก็มา นอกนั้นจำไม่ได้แล้ว ถ่ายรูปกันอย่างเดียวเลย...

โอปอลก็มา


ถั่วเหี่ยวแห่ง Jetseter


น้องโต๋ B5


บอยด์กับบัณฑิตพัด

    เกือบ 5 โมงเย็นแล้วถึงแยกย้ายกันกลับ มีบางกลุ่มรวมทั้งเราด้วย ยังไปกันต่อประมาณ 10 กว่าคน ทั้งหมดนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินมาโผล่ที่สามย่าน แวะกินสเต็กสามย่านฝั่งตรงข้ามจุฬา ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นซอย จุฬา52 (มั้ง) เมนูเยอะแยะมากมาย น่ากินทั้งนั้น เราเลือกเอาประเภทข้าวๆ น่าจะถนัดกว่าได้ "ข้าวผัดอังกฤษ" หน้าตาคล้ายๆ ข้าวผัดอเมริกันนี่แหละ แต่รสชาดไม่เหมือนเลย จุดเด่นของที่นี่อย่างนึงเลยคือ ให้เยอะ รสชาดพอได้นะ จานที่เราสั่งมาไม่แพงหรอก 55 บาทเอง(คนอื่นเฉียดร้อยทั้งนั้น)

โต๊ะยาวเฟื้อยเลย


ข้าวผัดอังกฤษ

    มีทะยอยกลับทีละคนสองคน ขึ้นรถเมล์มาแวะเข้าห้องน้ำที่มาบุญครอง แล้วไปต่อที่งานบอลประเพณีจุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ สุดท้ายเหลือ 6-7 คนเอง ตอนที่เข้าไปในสนามมันก็มืดมากแล้ว ฟุตบอลเริ่มเตะครึ่งหลังแล้ว จุฬาฯนำไปไกล 2-0 แล้ว และจบสุดท้ายด้วยสกอร์นี้ ปกติคนใส่เสื้อขาวไม่น่าจะเด่นนะ แต่งานนี้ก๊วนเพื่อนสนิทรวมทั้งเราทะลึ่งไปนั่งหน้าสลอนบนอัฒจรรย์ฝั่งธรรมศาสตร์เลยเด่นขึ้นมาซะงั้น ชาวบ้านเค้าเหลืองกันหมด...

ธรรมศาสตร์กำลังแปรอักษรไม่รู้อ่านว่าอะไรถ่ายจากที่ที่เรานั่ง

    หมดเวลาการแข็งขันแล้วแต่บนอัฒจรรย์ยังแปรอักษรกันต่อไป ดูของจุฬาฯจะสวยกว่าหน่อยๆ แถมดูคึกกว่าด้วย ก็แหงหล่ะ บอลชนะนี่หน่า กลุ่มเราลงไปถ่ายรูปในสนามกันต่อ และนี่คือครั้งแรกที่เราเคยมาเหยียบพื้นหญ้าบนสนามศุภฯ เน้นถ่ายสาวๆ สวยๆ ดารา เชียร์ลีดเดอร์ ถ่ายไปได้เยอะเหมือนกันนะ น้องหมิง(ธรรมศาสตร์)สวยจังแฮะ หมอเอิงอดีตลีดเดอร์ของฝั่งธรรมศาสตร์ก็ใช่ย่อย กว่าจะออกจากสนามก็ 2 ทุ่มแล้ว...

น้องหมิง


หมอเอิงน่ารักมั้ย!?!?!


สีสันวันงาน


ชอบคนกลางอ่ะ น่ารักดี


ถ่ายรูปเป็นหลักฐานว่าเรามาถึงแล้ว

     เพิ่งนึกได้ว่าลืมโทรบอกแม่ว่าไม่ได้กลับบ้าน รีบโทรตอนแวะกินน้ำอยู่ที่ McDonald มาบุญครอง แม่เค้าทำกับข้าวรอเราซะชุดใหญ่เลย รู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้.

    บอยด์(หิวข้าว)

เมื่อวานก่อนกลับบ้านแวะซื้อ ไส้กรอกกับทอดมันกุ้งของโปรดที่ Carrefour กลับบ้านด้วยอารมณ์ประมาณอยากเอาใจแม่ กลับบ้านครั้งหลังๆ เอะอะอะไรก็ซื้อแต่กับข้าวนอกบ้านมากินตลอด ต่างคนต่างกินกัน ดูห่างๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่เห็นเราซื้อมาแบบนี้ไม่ได้ลงมือทำเองนะ เราเคยเข้าครัวกับเค้าซะที่ไหน หาเรื่องอ้อนแม่ซะงั้น...

เช้านี้แม่เลยทอดให้กินแต่เช้า จริงๆ แล้วอยากกินเป็นแกง เป็นผัดไปเลยนะ แต่ไม่ไว้ใจฝีมือกับข้าวของแม่เล้ย! แฮ่ม... สักเที่ยงๆ เรากลับกทม.แล้ว กลัวไม่มีรถตู้กลับ 1-2 วันมานี้มีข่าววางระเบิดรถตู้ ตำรวจเลยกวาดล้างจับรถตู้ป้ายดำกันยกใหญ่เลย รถตู้ที่จะเข้ากรุงเทพเลยร่ำๆ ว่าจะหยุดวิ่ง(ดีนะที่ยังไม่หยุด) ถึงกรุงเทพ 4 โมงเย็นแล้ว...

พรุ่งนี้น้องสาวคนเล็กในกลุ่ม "เพื่อนสนิท" คนนึงจะกลับไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ วันนี้เค้ามีงานเลี้ยงส่งเล็กๆ กันแถวสยาม งานนี้มีเซอร์ไพรส์กันตามเคย "น้องมิ่ง" คือน้องสาวคนเล็กที่ว่า ไฮไลท์ของงานเค้าเริ่มตั้งแต่เที่ยงๆ บ่ายๆ กว่าเราจะกลับถึงกรุงเทพ เค้าก็แยกย้ายกันหมดแล้ว เสียดายชะมัดเลย มีบางกลุ่มที่ไปโยนโบว์ลิ่งกันต่อ ที่เซ็นทรัล เวิลด์ พลาซ่า พอดีกับที่เราไปแวะซื้อ Card Reader ที่พันธุ์ทิพย์ เลยได้โอกาสไปสมทบ...

โบว์ลิ่ง ค่ารองเท้าเช่า 40 บาท (เบอร์ 11 แหนะ ทีนใหญ่มากๆ) ไปโยนสลับกับคนโน้นทีคนนี้ที 2 ครั้งแรกล้างท่อตลอด โถ! ทำไปได้ ครั้งที่ 3 เก็บได้ 2 พิน แต่ทีเด็ดคือครั้งที่ 4 ต่างหาก สไตรค์!! เย้! ช่างเป็นการโยนที่มาตรฐานดีเหลือเกิ้นนนน! และนั้นคือครั้งเดียว(จริงๆ) เล่นกันเกมเดียวก็เลิกแล้ว (แหม! เครื่องกำลังร้อนเลย อิอิ) คะแนนออกมาเป็นอาจารย์อาร์ทเป็นผู้ชนะ รางวัลเป็น "แนน" เจ้าของฉายา "ช้างตรูอยู่ไหน!?!?" งานนี้เลยเกี่ยงกันใหญ่เลย...

ก่อนจะแยกย้ายกันกลับและกินจิ้มจุ่มริมทางเดินใกล้ๆ แถวนั้น แถวนี้มีร้านแบบนี้หลายร้านนะ ตั้งโต๊ะเรียงๆ กัน ทีแรกนึกว่าเป็นร้านเดียวกัน มีการแย่งลูกค้ากันแทบจะตบตี อาหารมาเต็มโต๊ะเลยกินได้ไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน หมู่นี้รู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารเลย ไม่รู้คิดอะไรนักหนา รกสมองจริงๆ ฝั่งพวกผู้ชาย (เราด้วย) มีเบียร์ด้วยนะ มื้อนี้หมดไปไม่ถึง 200 (ไม่แพงเท่าไหร่แฮะ!) ก่อนแยกย้ายกันกลับ.

บอยด์...หน้าหม้อ(จิ้มจุ่ม)

ต่างคนต่างกินกันใหญ่เลย


ตัวนี้เหลือแต่ซากเรียบร้อย

เมื่อคืนเจ้าหนุ่ยก็เกริ่นๆ ตอนกำลังจะแยกย้ายหลังงานบอลจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ว่าวันนี้กลุ่ม"เพื่อนสนิท" จะไปเยี่ยมพ่อของนัด(nutjung) หนึ่งในบอร์ดเพื่อนสนิทคนนึง แต่อารมณ์เหนื่อยๆ กับรู้สึกว่าใช้เงินเก่งจังช่วงหลังๆ มานี่ แทบไม่อยากออกไปไหนเลย เลยขอชั่งใจดูก่อน แต่เช้านี้ตอนสายๆ น้าดำโทรมาชวนอีกทีเลยตัดสินใจไป นานๆ ทีที่เสาร์อาทิตย์แบบนี้จะไม่ได้กลับบ้าน เอาให้คุ้มหน่อย...

น้าดำนัดให้ไปรอแถวๆ หน้าวัดเสมียนฯเดี๋ยวจะวนรถมารับ ตอนบ่ายโมงตรง นัดแบบนี้ทีไรเราสายทุกที กะว่าจะไปให้ถึงก่อนเวลาสักหน่อย สุดท้ายข้าวก็ยังไม่ได้กิน ถึงที่นัดตอนบ่ายกว่าๆ แล้ว แต่น้าดำช้ากว่าเรา ยังมาไม่ถึง โทรคุยกับน้าดำสักพักเลยเปลี่ยนใจนั่งมอ'ไซด์รับจ้างจากตรงนั้นเข้ามาที่ตลาด "บองมาเช่"(10 บาท) เคยได้ยินชื่อมาตั้งนานแล้ว เพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก มีอาจารย์อาร์ท กับเจี๊ยบรออยู่ก่อนแล้ว ตลาดที่นี่ออกแนวตลาดสดไฮโซเล็กๆ มีครบหมดทุกอย่างเลย ทั้งผัก ผลไม้ ข้าวสาร อาหารแห้ง ขนมหวาน มีหมด ตลาดไม่ใหญ่มาก เดินแป๊บเดียวก็ทั่วแล้ว เค้าแบ่งเป็นโซนๆ เดินง่ายดี...

ตอนหลังน้าดำที่ไปรับน้องมิ่งกับเจ้าหนุ่ยมาสมทบ แล้วหยุดเติมพลังกันสักที หิวจะตายได้สปาเก็ตตี้ทะเลประทังชีวิตหน่อย ก่อนแวะเลือกผลไม้ฝากคนป่วย(พ่อนัด) อาจารย์อาร์ทเอากระเช้ามาแล้วประหยัดไปได้เยอะเลย ส่วนผลไม้มีแต่ไฮโซทั้งนั้น คาดว่าทั้งกระเช้า(มีอยู่ 7-8 อย่าง)เราไม่เคยกินอะไรมาก่อนเลยแน่นอน ไม่ใช่ว่าแพงหรอก แต่ดูแต่ละอย่างท่าจะกินยากๆ ทั้งนั้น กระเช้าใหญ่พอดู 200 กว่าบาท หารกันแล้วคนละไม่ถึง 50 บาท ว่าแล้วเราก็ยังไม่ได้ให้น้าดำเลยนี่หว่า! จนป่านนี้...

เอารถอาจารย์อาร์ทไป อัดกัน 6 คนไปเยี่ยมคนป่วย พ่อของนัดอยู่โรงพยาบาลโรคทรวงอกแถวนนทบุรี ชั้น7 (ถ้าจำไม่ผิดนะ) เราขึ้นไปโดยออกอุบายให้เจี๊ยบเข้าไปก่อนคนเดียว ก่อนที่ทุกคนที่เหลือจะตามเข้าไปทีหลัง เซอร์ไพรส์อีกแล้ว ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในกลุ่มนี้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอๆ แล้วสิ่งเหล่านี้มันก็ทำให้ได้ใจเราไปเต็มๆ เลยหนังเรื่องเพื่อนสนิทให้อะไรมากกว่าที่เราคิดจริงๆ ...

เท่าๆ ที่ฟังดูจากพ่อของนัด ท่านมีความผิดปกติเกี่ยวกับการเต้นของหัวใจ และชีพจรอะไรทำนองนี้แหละ ประมาณว่ารู้สึกคล้ายจะวูบไปไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เราว่าดีแล้วที่มีอะไรแล้วรีบไปหาหมอไว้ก่อน ไม่ดื้อเหมือนแม่เรา (เฮ้อ!) ดูนัดเค้าก็ปลื้มน้ำใจพวกเราแหละ เป็นใครก็คงจะรู้สึกเหมือนกัน นั่งอยู่สักพัก ไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคนป่วย พวกเราก็ลากลับ คนอื่นๆ พากันกลับบ้านหมด มีเรา,หนุ่ย กับอาจารย์อาร์ท ที่มาแวะดูหนังกันต่อที่เมเจอร์รัชโยธิน...

เลือกหนังซะตั้งนาน สุดท้ายได้ดูเรื่อง Narnia ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้อะไรสักอย่างนี่แหละ ชื่อตอนยาวมาก หนังแฟนตาซี เพ้อฝัน แบบเด็กๆ 2 คนนั้นเค้าชอบ แต่เราเฉยๆ เหมือนจินตนาการมันไม่สุดอ่ะ แต่รวมๆ แล้วพอใช้ได้จริงๆ นั่นแหละ หนังเลิกตอนทุ่มกว่าๆ ชวนอาจารย์หาอะไรกิน แต่รายนั้นเค้าขอกลับก่อนคงมีนัดมั้ง...

เรากับเจ้าหนุ่ยมีโปรแกรมกันต่อ คืนนี้มีศึกแดงเดือด ลิเวอร์พูล - แมนฯยูฯ ตอน 5 ทุ่ม 2 หนุ่มเลยเดินข้ามถนนไปนั่งกินหมูกระทะฝั่งตรงข้าม เมเจอร์รัชโยธิน ทำเลเหมาะเชียว นั่งซะหน้าจอโทรทัศน์ ดูบอลได้ชัดเจน บอลคู่แรกจบเชลซีสะดุดแล้วไม่ชนะชาร์ลตัน กว่าจะมาถึงคู่ต่อมา คู่เอก ผี - หงส์ เปลี่ยนกระทะไปครั้งนึงแล้ว อิ่มกันจนไม่เดินไปตักอะไรมาเพิ่มแล้ว นั่งแช่ไปงั้นๆ 5 ทุ่งบอลมาถึงตอนนี้ไม่ปิ้งไม่ย่างกันแล้ว ตาดูบอลอย่างเดียว!

ผลจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของลิเวอร์พูล โดนแมนฯยูฯ ยิงประตูช่วงทดเจ็บ แพ้ไป 0-1 ทั้งทีตลอดเกมเล่นดีกว่าเจ้าบ้านแมนฯยูฯ เยอะเลย ตอนยิงเข้าแฟนแมนฯยูฯ เฮกันลั่นร้าน พวกแฟนลิเวอร์พูล (เราด้วย) เซ็งกันหมด เช็คบิลๆ 300 กว่าบาท นั่งแช่ซะ 5-6 ชั่วโมง...

หงส์แพ้ แล้วตรูจะนอนหลับมั้ยเนี่ย แพ้ใครไม่แพ้ ดันมาแพ้แมนฯยูฯ ซะฉิบ!

บอยด์ (เซ็งเลย)

    เมื่อคือไปสะพานพุทธกับไอ้หนุ่ย กลับมาซะดึกเลย(ตี1) ได้เสื้อยืดมาตัวนึง กางเกงยีนส์ตัวนึง ยังไม่รู้จะกล้าใส่หรือเปล่าเลย เห็นกางเกงยีนส์สวยๆ กับรองเท้าคอนเวอร์สหนัง เล็งๆ เอาไว้แล้วหล่ะ คราวหน้าจะมาสอยแน่...

    เช้านี้เลยตื่นสาย(อีกแล้ว) ทั้งที่ตั้งใจจะรีบไปซื้อของขวัญให้บัณฑิตพัด กว่าจะออกจากห้องก็เกือบ 10 โมงแล้ว วันนี้คนเยอะมากๆ มีหลายงานเลย แถวสยามมีแต่คนใส่เสื้อสีชมพู กับ สีเหลือง วันนี้เค้ามีงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจอะไรแล้ว รีบไป Loft สยามดิสคัสเวอรี่ ซื้อของขวัญให้บัณฑิตก่อน ได้สมุดไดอารี่เป็นชุดๆ เคยซื้อมาใช้เองนะ แล้วชอบ โดยเฉพาะดินสอ ไม่รู้สิเขียนแล้วมันได้อารมณ์ดี จำราคาไม่ได้ มันประมาณ 300 กว่าบาทมั้ง มาหนักตรงห่อนี่แหละ ยืนดูแบบห่อของขวัญ แล้วดันไปถูกใจกับแบบนึงเลยเลือกแบบนั้น ยืนรอไปซะเกือบชั่วโมง ถ้าห่อธรรมดาแล้วผูกโบว์เหมือนทุกครั้งก็เสร็จไปนานแล้ว...

    + ขึ้น BTS ไปลงอโศกแล้วมาต่อรถไฟฟ้าใต้ดินไปศูนย์ฯสิริกิติ์แป๊บเดียว +

มาถ่ายรูปหมู่กันก่อน

    คนเยอะมากๆ เคยมารับปริญญาของ ม.กรุงเทพเมื่อปีที่แล้ว คนมันไม่เยอะขนาดนี้ ขึ้นจากรถไฟฟ้าใต้ดินก็เจอก๊วนเพื่อนสนิทเลย ไม่ต้องเดินหาให้เมื่อย เอาของขวัญให้บัณฑิตพัด ถ่ายรูปหมู่พอเป็นพิธี แล้วเดินหาซันนี่ต่อ ซันนี่พระเอกจากเรื่อง "เพื่อนสนิท" ก็รับปริญญาเหมือนกัน ซึ่งนั่นก็เป็นที่มาที่ก๊วนเพื่อนสนิทมารวมตัวกันมากขนาดนี้...

บัณฑิตทั้งสองคน

    ซันนี่กับเพื่อนๆ รวมกันอยู่แถวรูปมือ(บางคนบอกเหมือนคบเพลิง) ด้านหน้า ถ่ายรูปกันสนุกสนานเลยทั้งบัณฑิตพัดและบัณฑิตซันนี่ งานนี้โอปอลก็มา ถั่วเหี่ยว ร้องนำวงเจตเซตเตอร์(Jetset'er) ก็จบรุ่นนี้ นึกว่า"เอ๋" จะมาด้วย แต่ไม่เห็นแฮะ อ้อ! น้องโต๋จาก B5 ก็มา นอกนั้นจำไม่ได้แล้ว ถ่ายรูปกันอย่างเดียวเลย...

โอปอลก็มา


ถั่วเหี่ยวแห่ง Jetseter


น้องโต๋ B5


บอยด์กับบัณฑิตพัด

    เกือบ 5 โมงเย็นแล้วถึงแยกย้ายกันกลับ มีบางกลุ่มรวมทั้งเราด้วย ยังไปกันต่อประมาณ 10 กว่าคน ทั้งหมดนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินมาโผล่ที่สามย่าน แวะกินสเต็กสามย่านฝั่งตรงข้ามจุฬา ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นซอย จุฬา52 (มั้ง) เมนูเยอะแยะมากมาย น่ากินทั้งนั้น เราเลือกเอาประเภทข้าวๆ น่าจะถนัดกว่าได้ "ข้าวผัดอังกฤษ" หน้าตาคล้ายๆ ข้าวผัดอเมริกันนี่แหละ แต่รสชาดไม่เหมือนเลย จุดเด่นของที่นี่อย่างนึงเลยคือ ให้เยอะ รสชาดพอได้นะ จานที่เราสั่งมาไม่แพงหรอก 55 บาทเอง(คนอื่นเฉียดร้อยทั้งนั้น)

โต๊ะยาวเฟื้อยเลย


ข้าวผัดอังกฤษ

    มีทะยอยกลับทีละคนสองคน ขึ้นรถเมล์มาแวะเข้าห้องน้ำที่มาบุญครอง แล้วไปต่อที่งานบอลประเพณีจุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ สุดท้ายเหลือ 6-7 คนเอง ตอนที่เข้าไปในสนามมันก็มืดมากแล้ว ฟุตบอลเริ่มเตะครึ่งหลังแล้ว จุฬาฯนำไปไกล 2-0 แล้ว และจบสุดท้ายด้วยสกอร์นี้ ปกติคนใส่เสื้อขาวไม่น่าจะเด่นนะ แต่งานนี้ก๊วนเพื่อนสนิทรวมทั้งเราทะลึ่งไปนั่งหน้าสลอนบนอัฒจรรย์ฝั่งธรรมศาสตร์เลยเด่นขึ้นมาซะงั้น ชาวบ้านเค้าเหลืองกันหมด...

ธรรมศาสตร์กำลังแปรอักษรไม่รู้อ่านว่าอะไรถ่ายจากที่ที่เรานั่ง

    หมดเวลาการแข็งขันแล้วแต่บนอัฒจรรย์ยังแปรอักษรกันต่อไป ดูของจุฬาฯจะสวยกว่าหน่อยๆ แถมดูคึกกว่าด้วย ก็แหงหล่ะ บอลชนะนี่หน่า กลุ่มเราลงไปถ่ายรูปในสนามกันต่อ และนี่คือครั้งแรกที่เราเคยมาเหยียบพื้นหญ้าบนสนามศุภฯ เน้นถ่ายสาวๆ สวยๆ ดารา เชียร์ลีดเดอร์ ถ่ายไปได้เยอะเหมือนกันนะ น้องหมิง(ธรรมศาสตร์)สวยจังแฮะ หมอเอิงอดีตลีดเดอร์ของฝั่งธรรมศาสตร์ก็ใช่ย่อย กว่าจะออกจากสนามก็ 2 ทุ่มแล้ว...

น้องหมิง


หมอเอิงน่ารักมั้ย!?!?!


สีสันวันงาน


ชอบคนกลางอ่ะ น่ารักดี


ถ่ายรูปเป็นหลักฐานว่าเรามาถึงแล้ว

     เพิ่งนึกได้ว่าลืมโทรบอกแม่ว่าไม่ได้กลับบ้าน รีบโทรตอนแวะกินน้ำอยู่ที่ McDonald มาบุญครอง แม่เค้าทำกับข้าวรอเราซะชุดใหญ่เลย รู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้.

    บอยด์(หิวข้าว)

ช่วงนี้งานน้อยลงมากแล้ว วันนึงได้สัก 5-6 ชุดก็เก่งแล้ว ต่างจากปลายปีที่แล้วลิบลับ ช่วงปลายปีบรรดา sale เร่งทำผลงานชิงของรางวัล บางวันงานเข้าเกือบ 30 ชุด/คน ช่วงนี้กิจกรรมส่วนใหญ่เลยหนักไปทางเล่นเกม เช็ค mail กันไป(ใน inbox ยังเหลืออีกเป็นพัน mail เลย) ส่วนเช้านี้มีงานเข้ามาชุดเดียวเอง...

สายๆ เลยแอบหนีงานไปอนุสาวรีย์ ไปตัดแว่นใหม่ อันที่ใช้อยู่เนี่ยใช้มาเกือบปีแล้ว มันมัวเต็มทน ยิ่งด้านซ้ายยิ่งแล้วใหญ่ เบลอชะมัด มองอะไรเลยไม่ค่อยจะเห็นเลย ไม่ได้มีตังค์มากมายอะไร แค่สงสารตาตัวเอง ยิ่งทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ตลอด สังเกตุว่าหลังๆ กระพริบตาบ่อยมากๆ แถมปวดหัวบ่อย บางวันปวดกระบอกตาด้วย...

ถึงอนุสาวรีย์ 11 โมง ไปร้านแว่นตาชั้นล่าง Center One เพราะ 2 ครั้งหลังสุดมาตัดแว่นที่นี่แล้วประทับใจ โดยเฉพาะครั้งสุดท้ายที่มาตัดแว่นที่นี่ได้รู้จักกับพนักงานกสิกรคนนึง เห็นว่าอยู่สาขาหัวหมาก แล้วต้องหมุนเวียนมาอยู่ที่สาขาอนุสาวรีย์ชัย(Center One) น่ารักซะด้วย วันนั้นเค้ามานั่งรอพี่สาวในร้านแว่น เลยมีโอกาสได้คุยกันนิดนึง ถึงได้ประทับใจคนเพิ่มเข้าไปอีก แต่ก็แค่นั้น สุดท้ายก็ไม่ได้รู้จักกันมากไปกว่านี้...

กลับมาเรื่องแว่นต่อ แรกๆ สมัยที่ใส่แว่นตาใหม่ๆ เอะอะอะไรก็ไปมาบุญครองตลอด ก็ไม่ใช่ว่าจะดีเด่อะไรมากมาย แถมแพงซะด้วย เคยตามๆ เพื่อนไปสยาม ซื้อกรอบแว่นถูกๆ 100-200 บาทจากโบนันซ่า แล้วเข้าไปตัดเลนส์ในร้านแถวสยามก็ไม่ประทับใจเท่าไหร่ หรือจะร้านแฟรนไซส์ทั้งหลาย(beautiful / top charoen ฯลฯ)ก็โดนเพื่อนขู่มาเยอะว่าแพง วันนี้เดินเข้าร้านเดิม พนักงานในร้านรวมถึงเจ้าของร้านเปลี่ยนใหม่หมดเลย ไม่เหลือคนเดิมสักคนนึง เค้าเปลี่ยนกันตั้งแต่เมื่อไหร่นะ สงสัยเราจะไม่ได้มานานจริงๆ...

เลือกแว่นนานมากๆ ไม่ถูกใจสักทีมีของ LEVI'S ที่ถูกใจที่สุดแต่ 5,200 แหนะ แถมเป็นสีดำด้วย ไม่ชอบอ่ะอะไรที่มันดำๆ มาลงตัวสุดท้ายที่กรอบพลาสติกสีน้ำเงิน/ดำ ยี่ห้อ A.ONE ไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อสักที แต่เอาเถอะ! รวมเบ็ดเสร็จค่าตัดเลนส์ด้วยเค้าลดลงมาเหลือ 3,500 บาท แถมพอรู้ว่ามาจากธนาคารกสิกร เลยลดให้อีก 100 นึงเอานาทีสุดท้าย 3,400 บาท ตัวแว่นยังไม่ได้เลยตอนนี้หรอก เย็นๆ ถึงจะได้ เดี๋ยวพี่ที่ร้านเค้าจะโทรไปบอกให้มารับเอง สายตาตอนนี้ 150/175 ข้างขวาเยอะกว่านิดหน่อย แถมมีเอียงด้วยทั้ง 2 ข้าง เกิดเป็นผู้ชายทั้งที ทั้งสั้นทั้งเอียง สาวๆ ที่ไหนจะมาสนใจเนี่ย เฮ้อ!

ก่อนกลับแวะซื้อ MP3 หน้า Center One 2 แผ่น อีนังคนขายมันบอก 5 นาทีได้ สุดท้ายกว่าจะได้ก็ 5 จริงๆ แต่มันคงลืมบอกเลข 4 ข้างหน้าด้วย แหม! ให้ตรูยืนรอขาแข็งอยู่ได้ 45 นาที เพียงเพื่อรอ cd 2 แผ่น ข้างๆ กันเป็นร้านขายขนมซื้อเค้กฝอยทอง(50 บาท) กับเค้กส้ม(35 บาท) กลับไปฝากที่ทำงานด้วย...

เย็นๆ แวะไปเอาแว่นตาเกือบ 2 ทุ่มแล้ว เค้าโทรมาบอกว่าเสร็จตั้งแต่ 4 โมงเย็นแล้ว!

บอยด์ (กับแว่นใหม่)

เมื่อวานก่อนกลับบ้านแวะซื้อ ไส้กรอกกับทอดมันกุ้งของโปรดที่ Carrefour กลับบ้านด้วยอารมณ์ประมาณอยากเอาใจแม่ กลับบ้านครั้งหลังๆ เอะอะอะไรก็ซื้อแต่กับข้าวนอกบ้านมากินตลอด ต่างคนต่างกินกัน ดูห่างๆ ยังไงก็ไม่รู้ แต่เห็นเราซื้อมาแบบนี้ไม่ได้ลงมือทำเองนะ เราเคยเข้าครัวกับเค้าซะที่ไหน หาเรื่องอ้อนแม่ซะงั้น...

เช้านี้แม่เลยทอดให้กินแต่เช้า จริงๆ แล้วอยากกินเป็นแกง เป็นผัดไปเลยนะ แต่ไม่ไว้ใจฝีมือกับข้าวของแม่เล้ย! แฮ่ม... สักเที่ยงๆ เรากลับกทม.แล้ว กลัวไม่มีรถตู้กลับ 1-2 วันมานี้มีข่าววางระเบิดรถตู้ ตำรวจเลยกวาดล้างจับรถตู้ป้ายดำกันยกใหญ่เลย รถตู้ที่จะเข้ากรุงเทพเลยร่ำๆ ว่าจะหยุดวิ่ง(ดีนะที่ยังไม่หยุด) ถึงกรุงเทพ 4 โมงเย็นแล้ว...

พรุ่งนี้น้องสาวคนเล็กในกลุ่ม "เพื่อนสนิท" คนนึงจะกลับไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ วันนี้เค้ามีงานเลี้ยงส่งเล็กๆ กันแถวสยาม งานนี้มีเซอร์ไพรส์กันตามเคย "น้องมิ่ง" คือน้องสาวคนเล็กที่ว่า ไฮไลท์ของงานเค้าเริ่มตั้งแต่เที่ยงๆ บ่ายๆ กว่าเราจะกลับถึงกรุงเทพ เค้าก็แยกย้ายกันหมดแล้ว เสียดายชะมัดเลย มีบางกลุ่มที่ไปโยนโบว์ลิ่งกันต่อ ที่เซ็นทรัล เวิลด์ พลาซ่า พอดีกับที่เราไปแวะซื้อ Card Reader ที่พันธุ์ทิพย์ เลยได้โอกาสไปสมทบ...

โบว์ลิ่ง ค่ารองเท้าเช่า 40 บาท (เบอร์ 11 แหนะ ทีนใหญ่มากๆ) ไปโยนสลับกับคนโน้นทีคนนี้ที 2 ครั้งแรกล้างท่อตลอด โถ! ทำไปได้ ครั้งที่ 3 เก็บได้ 2 พิน แต่ทีเด็ดคือครั้งที่ 4 ต่างหาก สไตรค์!! เย้! ช่างเป็นการโยนที่มาตรฐานดีเหลือเกิ้นนนน! และนั้นคือครั้งเดียว(จริงๆ) เล่นกันเกมเดียวก็เลิกแล้ว (แหม! เครื่องกำลังร้อนเลย อิอิ) คะแนนออกมาเป็นอาจารย์อาร์ทเป็นผู้ชนะ รางวัลเป็น "แนน" เจ้าของฉายา "ช้างตรูอยู่ไหน!?!?" งานนี้เลยเกี่ยงกันใหญ่เลย...

ก่อนจะแยกย้ายกันกลับและกินจิ้มจุ่มริมทางเดินใกล้ๆ แถวนั้น แถวนี้มีร้านแบบนี้หลายร้านนะ ตั้งโต๊ะเรียงๆ กัน ทีแรกนึกว่าเป็นร้านเดียวกัน มีการแย่งลูกค้ากันแทบจะตบตี อาหารมาเต็มโต๊ะเลยกินได้ไม่เยอะเหมือนเมื่อก่อน หมู่นี้รู้สึกไม่ค่อยเจริญอาหารเลย ไม่รู้คิดอะไรนักหนา รกสมองจริงๆ ฝั่งพวกผู้ชาย (เราด้วย) มีเบียร์ด้วยนะ มื้อนี้หมดไปไม่ถึง 200 (ไม่แพงเท่าไหร่แฮะ!) ก่อนแยกย้ายกันกลับ.

บอยด์...หน้าหม้อ(จิ้มจุ่ม)

ต่างคนต่างกินกันใหญ่เลย


ตัวนี้เหลือแต่ซากเรียบร้อย

เมื่อคืนเจ้าหนุ่ยก็เกริ่นๆ ตอนกำลังจะแยกย้ายหลังงานบอลจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ว่าวันนี้กลุ่ม"เพื่อนสนิท" จะไปเยี่ยมพ่อของนัด(nutjung) หนึ่งในบอร์ดเพื่อนสนิทคนนึง แต่อารมณ์เหนื่อยๆ กับรู้สึกว่าใช้เงินเก่งจังช่วงหลังๆ มานี่ แทบไม่อยากออกไปไหนเลย เลยขอชั่งใจดูก่อน แต่เช้านี้ตอนสายๆ น้าดำโทรมาชวนอีกทีเลยตัดสินใจไป นานๆ ทีที่เสาร์อาทิตย์แบบนี้จะไม่ได้กลับบ้าน เอาให้คุ้มหน่อย...

น้าดำนัดให้ไปรอแถวๆ หน้าวัดเสมียนฯเดี๋ยวจะวนรถมารับ ตอนบ่ายโมงตรง นัดแบบนี้ทีไรเราสายทุกที กะว่าจะไปให้ถึงก่อนเวลาสักหน่อย สุดท้ายข้าวก็ยังไม่ได้กิน ถึงที่นัดตอนบ่ายกว่าๆ แล้ว แต่น้าดำช้ากว่าเรา ยังมาไม่ถึง โทรคุยกับน้าดำสักพักเลยเปลี่ยนใจนั่งมอ'ไซด์รับจ้างจากตรงนั้นเข้ามาที่ตลาด "บองมาเช่"(10 บาท) เคยได้ยินชื่อมาตั้งนานแล้ว เพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก มีอาจารย์อาร์ท กับเจี๊ยบรออยู่ก่อนแล้ว ตลาดที่นี่ออกแนวตลาดสดไฮโซเล็กๆ มีครบหมดทุกอย่างเลย ทั้งผัก ผลไม้ ข้าวสาร อาหารแห้ง ขนมหวาน มีหมด ตลาดไม่ใหญ่มาก เดินแป๊บเดียวก็ทั่วแล้ว เค้าแบ่งเป็นโซนๆ เดินง่ายดี...

ตอนหลังน้าดำที่ไปรับน้องมิ่งกับเจ้าหนุ่ยมาสมทบ แล้วหยุดเติมพลังกันสักที หิวจะตายได้สปาเก็ตตี้ทะเลประทังชีวิตหน่อย ก่อนแวะเลือกผลไม้ฝากคนป่วย(พ่อนัด) อาจารย์อาร์ทเอากระเช้ามาแล้วประหยัดไปได้เยอะเลย ส่วนผลไม้มีแต่ไฮโซทั้งนั้น คาดว่าทั้งกระเช้า(มีอยู่ 7-8 อย่าง)เราไม่เคยกินอะไรมาก่อนเลยแน่นอน ไม่ใช่ว่าแพงหรอก แต่ดูแต่ละอย่างท่าจะกินยากๆ ทั้งนั้น กระเช้าใหญ่พอดู 200 กว่าบาท หารกันแล้วคนละไม่ถึง 50 บาท ว่าแล้วเราก็ยังไม่ได้ให้น้าดำเลยนี่หว่า! จนป่านนี้...

เอารถอาจารย์อาร์ทไป อัดกัน 6 คนไปเยี่ยมคนป่วย พ่อของนัดอยู่โรงพยาบาลโรคทรวงอกแถวนนทบุรี ชั้น7 (ถ้าจำไม่ผิดนะ) เราขึ้นไปโดยออกอุบายให้เจี๊ยบเข้าไปก่อนคนเดียว ก่อนที่ทุกคนที่เหลือจะตามเข้าไปทีหลัง เซอร์ไพรส์อีกแล้ว ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในกลุ่มนี้ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอๆ แล้วสิ่งเหล่านี้มันก็ทำให้ได้ใจเราไปเต็มๆ เลยหนังเรื่องเพื่อนสนิทให้อะไรมากกว่าที่เราคิดจริงๆ ...

เท่าๆ ที่ฟังดูจากพ่อของนัด ท่านมีความผิดปกติเกี่ยวกับการเต้นของหัวใจ และชีพจรอะไรทำนองนี้แหละ ประมาณว่ารู้สึกคล้ายจะวูบไปไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่เราว่าดีแล้วที่มีอะไรแล้วรีบไปหาหมอไว้ก่อน ไม่ดื้อเหมือนแม่เรา (เฮ้อ!) ดูนัดเค้าก็ปลื้มน้ำใจพวกเราแหละ เป็นใครก็คงจะรู้สึกเหมือนกัน นั่งอยู่สักพัก ไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคนป่วย พวกเราก็ลากลับ คนอื่นๆ พากันกลับบ้านหมด มีเรา,หนุ่ย กับอาจารย์อาร์ท ที่มาแวะดูหนังกันต่อที่เมเจอร์รัชโยธิน...

เลือกหนังซะตั้งนาน สุดท้ายได้ดูเรื่อง Narnia ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้อะไรสักอย่างนี่แหละ ชื่อตอนยาวมาก หนังแฟนตาซี เพ้อฝัน แบบเด็กๆ 2 คนนั้นเค้าชอบ แต่เราเฉยๆ เหมือนจินตนาการมันไม่สุดอ่ะ แต่รวมๆ แล้วพอใช้ได้จริงๆ นั่นแหละ หนังเลิกตอนทุ่มกว่าๆ ชวนอาจารย์หาอะไรกิน แต่รายนั้นเค้าขอกลับก่อนคงมีนัดมั้ง...

เรากับเจ้าหนุ่ยมีโปรแกรมกันต่อ คืนนี้มีศึกแดงเดือด ลิเวอร์พูล - แมนฯยูฯ ตอน 5 ทุ่ม 2 หนุ่มเลยเดินข้ามถนนไปนั่งกินหมูกระทะฝั่งตรงข้าม เมเจอร์รัชโยธิน ทำเลเหมาะเชียว นั่งซะหน้าจอโทรทัศน์ ดูบอลได้ชัดเจน บอลคู่แรกจบเชลซีสะดุดแล้วไม่ชนะชาร์ลตัน กว่าจะมาถึงคู่ต่อมา คู่เอก ผี - หงส์ เปลี่ยนกระทะไปครั้งนึงแล้ว อิ่มกันจนไม่เดินไปตักอะไรมาเพิ่มแล้ว นั่งแช่ไปงั้นๆ 5 ทุ่งบอลมาถึงตอนนี้ไม่ปิ้งไม่ย่างกันแล้ว ตาดูบอลอย่างเดียว!

ผลจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของลิเวอร์พูล โดนแมนฯยูฯ ยิงประตูช่วงทดเจ็บ แพ้ไป 0-1 ทั้งทีตลอดเกมเล่นดีกว่าเจ้าบ้านแมนฯยูฯ เยอะเลย ตอนยิงเข้าแฟนแมนฯยูฯ เฮกันลั่นร้าน พวกแฟนลิเวอร์พูล (เราด้วย) เซ็งกันหมด เช็คบิลๆ 300 กว่าบาท นั่งแช่ซะ 5-6 ชั่วโมง...

หงส์แพ้ แล้วตรูจะนอนหลับมั้ยเนี่ย แพ้ใครไม่แพ้ ดันมาแพ้แมนฯยูฯ ซะฉิบ!

บอยด์ (เซ็งเลย)

    เมื่อคือไปสะพานพุทธกับไอ้หนุ่ย กลับมาซะดึกเลย(ตี1) ได้เสื้อยืดมาตัวนึง กางเกงยีนส์ตัวนึง ยังไม่รู้จะกล้าใส่หรือเปล่าเลย เห็นกางเกงยีนส์สวยๆ กับรองเท้าคอนเวอร์สหนัง เล็งๆ เอาไว้แล้วหล่ะ คราวหน้าจะมาสอยแน่...

    เช้านี้เลยตื่นสาย(อีกแล้ว) ทั้งที่ตั้งใจจะรีบไปซื้อของขวัญให้บัณฑิตพัด กว่าจะออกจากห้องก็เกือบ 10 โมงแล้ว วันนี้คนเยอะมากๆ มีหลายงานเลย แถวสยามมีแต่คนใส่เสื้อสีชมพู กับ สีเหลือง วันนี้เค้ามีงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจอะไรแล้ว รีบไป Loft สยามดิสคัสเวอรี่ ซื้อของขวัญให้บัณฑิตก่อน ได้สมุดไดอารี่เป็นชุดๆ เคยซื้อมาใช้เองนะ แล้วชอบ โดยเฉพาะดินสอ ไม่รู้สิเขียนแล้วมันได้อารมณ์ดี จำราคาไม่ได้ มันประมาณ 300 กว่าบาทมั้ง มาหนักตรงห่อนี่แหละ ยืนดูแบบห่อของขวัญ แล้วดันไปถูกใจกับแบบนึงเลยเลือกแบบนั้น ยืนรอไปซะเกือบชั่วโมง ถ้าห่อธรรมดาแล้วผูกโบว์เหมือนทุกครั้งก็เสร็จไปนานแล้ว...

    + ขึ้น BTS ไปลงอโศกแล้วมาต่อรถไฟฟ้าใต้ดินไปศูนย์ฯสิริกิติ์แป๊บเดียว +

มาถ่ายรูปหมู่กันก่อน

    คนเยอะมากๆ เคยมารับปริญญาของ ม.กรุงเทพเมื่อปีที่แล้ว คนมันไม่เยอะขนาดนี้ ขึ้นจากรถไฟฟ้าใต้ดินก็เจอก๊วนเพื่อนสนิทเลย ไม่ต้องเดินหาให้เมื่อย เอาของขวัญให้บัณฑิตพัด ถ่ายรูปหมู่พอเป็นพิธี แล้วเดินหาซันนี่ต่อ ซันนี่พระเอกจากเรื่อง "เพื่อนสนิท" ก็รับปริญญาเหมือนกัน ซึ่งนั่นก็เป็นที่มาที่ก๊วนเพื่อนสนิทมารวมตัวกันมากขนาดนี้...

บัณฑิตทั้งสองคน

    ซันนี่กับเพื่อนๆ รวมกันอยู่แถวรูปมือ(บางคนบอกเหมือนคบเพลิง) ด้านหน้า ถ่ายรูปกันสนุกสนานเลยทั้งบัณฑิตพัดและบัณฑิตซันนี่ งานนี้โอปอลก็มา ถั่วเหี่ยว ร้องนำวงเจตเซตเตอร์(Jetset'er) ก็จบรุ่นนี้ นึกว่า"เอ๋" จะมาด้วย แต่ไม่เห็นแฮะ อ้อ! น้องโต๋จาก B5 ก็มา นอกนั้นจำไม่ได้แล้ว ถ่ายรูปกันอย่างเดียวเลย...

โอปอลก็มา


ถั่วเหี่ยวแห่ง Jetseter


น้องโต๋ B5


บอยด์กับบัณฑิตพัด

    เกือบ 5 โมงเย็นแล้วถึงแยกย้ายกันกลับ มีบางกลุ่มรวมทั้งเราด้วย ยังไปกันต่อประมาณ 10 กว่าคน ทั้งหมดนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินมาโผล่ที่สามย่าน แวะกินสเต็กสามย่านฝั่งตรงข้ามจุฬา ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นซอย จุฬา52 (มั้ง) เมนูเยอะแยะมากมาย น่ากินทั้งนั้น เราเลือกเอาประเภทข้าวๆ น่าจะถนัดกว่าได้ "ข้าวผัดอังกฤษ" หน้าตาคล้ายๆ ข้าวผัดอเมริกันนี่แหละ แต่รสชาดไม่เหมือนเลย จุดเด่นของที่นี่อย่างนึงเลยคือ ให้เยอะ รสชาดพอได้นะ จานที่เราสั่งมาไม่แพงหรอก 55 บาทเอง(คนอื่นเฉียดร้อยทั้งนั้น)

โต๊ะยาวเฟื้อยเลย


ข้าวผัดอังกฤษ

    มีทะยอยกลับทีละคนสองคน ขึ้นรถเมล์มาแวะเข้าห้องน้ำที่มาบุญครอง แล้วไปต่อที่งานบอลประเพณีจุฬาฯ - ธรรมศาสตร์ สุดท้ายเหลือ 6-7 คนเอง ตอนที่เข้าไปในสนามมันก็มืดมากแล้ว ฟุตบอลเริ่มเตะครึ่งหลังแล้ว จุฬาฯนำไปไกล 2-0 แล้ว และจบสุดท้ายด้วยสกอร์นี้ ปกติคนใส่เสื้อขาวไม่น่าจะเด่นนะ แต่งานนี้ก๊วนเพื่อนสนิทรวมทั้งเราทะลึ่งไปนั่งหน้าสลอนบนอัฒจรรย์ฝั่งธรรมศาสตร์เลยเด่นขึ้นมาซะงั้น ชาวบ้านเค้าเหลืองกันหมด...

ธรรมศาสตร์กำลังแปรอักษรไม่รู้อ่านว่าอะไรถ่ายจากที่ที่เรานั่ง

    หมดเวลาการแข็งขันแล้วแต่บนอัฒจรรย์ยังแปรอักษรกันต่อไป ดูของจุฬาฯจะสวยกว่าหน่อยๆ แถมดูคึกกว่าด้วย ก็แหงหล่ะ บอลชนะนี่หน่า กลุ่มเราลงไปถ่ายรูปในสนามกันต่อ และนี่คือครั้งแรกที่เราเคยมาเหยียบพื้นหญ้าบนสนามศุภฯ เน้นถ่ายสาวๆ สวยๆ ดารา เชียร์ลีดเดอร์ ถ่ายไปได้เยอะเหมือนกันนะ น้องหมิง(ธรรมศาสตร์)สวยจังแฮะ หมอเอิงอดีตลีดเดอร์ของฝั่งธรรมศาสตร์ก็ใช่ย่อย กว่าจะออกจากสนามก็ 2 ทุ่มแล้ว...

น้องหมิง


หมอเอิงน่ารักมั้ย!?!?!


สีสันวันงาน


ชอบคนกลางอ่ะ น่ารักดี


ถ่ายรูปเป็นหลักฐานว่าเรามาถึงแล้ว

     เพิ่งนึกได้ว่าลืมโทรบอกแม่ว่าไม่ได้กลับบ้าน รีบโทรตอนแวะกินน้ำอยู่ที่ McDonald มาบุญครอง แม่เค้าทำกับข้าวรอเราซะชุดใหญ่เลย รู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้.

    บอยด์(หิวข้าว)

ช่วงนี้งานน้อยลงมากแล้ว วันนึงได้สัก 5-6 ชุดก็เก่งแล้ว ต่างจากปลายปีที่แล้วลิบลับ ช่วงปลายปีบรรดา sale เร่งทำผลงานชิงของรางวัล บางวันงานเข้าเกือบ 30 ชุด/คน ช่วงนี้กิจกรรมส่วนใหญ่เลยหนักไปทางเล่นเกม เช็ค mail กันไป(ใน inbox ยังเหลืออีกเป็นพัน mail เลย) ส่วนเช้านี้มีงานเข้ามาชุดเดียวเอง...

สาย�